طرح پیشخرید + پیشفروش محصولات و خدمات مورد نیاز توسط افراد حقیقی و حقوقی
خلاصه ایده:
1- هر فرد حقیقی و حقوقی میتواند هر نیاز خود را پیشخرید کند اعم از محصولات یا خدمات.
2- هر پیشخرید شامل چند فیلد اساسی است:
مشخصات کلی (مثلا یخچال تیپ فلان، دوره تحصیلی فلان، خدمات تشخیص/ درمان فلان بیماری)
تاریخی که محصولات/ خدمات مورد نیاز است
میزان پیشپرداخت (مقداری از قیمت که خریدار موقع ثبت پیشخرید پرداخت میکند)
نحوه تسویه (موقع دریافت محصول/ خدمت با بصورت اقساطی)
3- هر تاجر (شفافی*) میتواند محصولات و خدماتی را به مردم پیشفروش کند.
4- اسناد خرید و فروش هر محصول در بازار قابل خرید و فروش است
5- ارائه مشاوره رسمی به عموم مردم که دو نوع مشاوره است:
یک راهنمای استاندارد شامل توصیههایی برای شناسایی و اولویتبندی نیازها برای افراد حقیقی و خانوادههاست مثل نیازهای سلامتی، تحصیلی، شغلی و اسکان.
یکه راهنمای نحوه ثبت پیشخرید، نحوه انتخاب تاجر معتبر، و نحوه پیشپرداخت و پرداخت.
(احتمالا مشاوره مشابهی برای SME ها هم لازم/ مفید باشد. بعلاوه ارائه مشاورههای خصوصی به افراد حقیقی و حقوقی نیز مجاز و مفید است.)
6- تولیدکنندگان و ارائه کنندگان مختلف نیز میتوانند محصولات/ خدمات آتی خود را پیشفروش کنند.
7- سوسیدهای عمومی فقط شامل امور ضروری، تکالیف قانون اساسی و امور اضطراری میشود و در موارد دیگر قیمتها در بازار آزاد تعیین میشود.
8- کلیه دستگاههای عمومی موظف به تامین محصولات و خدمات مورد نیاز از بازار پیشخرید، و موظف به عرضه محصولات و خدمات خود در بازارند (کمک و کیف این را باید بیشتر فکر و مشورت کنم هنوز مطمئن نیستم ولی حتما باید تابع قانون تجارت مثل خصوصیها باشند)
منظور شفاف بودن گردش مالی مربوط به این پیشخریدها و پیشفروشهاست
فواید:
پیشخریدها بخاطر داشتن عنصر پیشپرداخت، سیگنال معتبر و قابل اتکا به تجار و تولیدکنندگان میدهد که چگونه سرمایهگذاری کنند.
افراد میتواند ذخیره اندک خود را صرف پیشخرید موارد مهم و باارزش کنند
سرمایهگذاران میتوانند با ملاحظه سیگنالهای قابل اتکای پیشخرید، اقدام به سرمایهگذاری کنند.
ترکیب پیشخریدها و پیشفروشها علامت خیلی مفیدی برای مقامات عمومی خواهد بود اگر در سیاستگذاری و اجرا تابع قوانین معتبر و حقوق افراد باشند.
معایب:
افراد طبقه محروم آمادگی ذهنی پیشخرید ندارند و اگر راهنمایی خوبی نشوند ممکن اسیر رقابتی شوند که دیگران در آن بمراتب آمادهترند.
تضمین استاندارد محصولات، مسئله مهمی است و تجار و تولیدکنندگان نزدیک به مقامات عمومی، میتوانند حداقل در کوتاه مدت، اجناس و خدمات با کیفیت کمتر را به مشتریان (مخصوصا در مناطق محروم و اقلیتنشین) قالب کنند و با استناد به برخی بندهای مبهم قراردادی، در قبال کمفروشی مواخذه نشوند.
تجار و تولیدکنندگان نزدیک به مقامات عمومی، میتوانند با استناد به فعالیت در این زمینه از رانتهای فراوانی استفاده کنند.
اگر زیرساخت الکترونیک کشور صدمه جدی ببیند، این بازار تا حد زیادی مختل میشود (ثبت و پروسس باید طوری باشد که در شرایط صدمه، بتواند موقتا بصورت غیرآنلاین ادامه یابد)
(مهم: باید نظرخواهی کنم از چند نفر اقتصاددان، متخصص تجارت انبوه، متخصص استاندارد و مخصوصا حقوقدان تجارت. آیا باید جداجدا مشورت کنم یا اینکه بصورت مثلا میزگرد یا جلسه توفان فکری یا چی؟)
به قلم عیسی پیلهور (راه ارتباطی با نگارنده
@Issa_pilehvar )
✅ @karkhone