چطور مادربزرگ‌ها توانستند جلوی افسردگی را در زیمباوه بگیرند؟
در جهان بیش از ۳۰۰ میلیون نفر به افسردگی دچار‌ند و سالانه باعث ۸۰۰هزار خودکشی می‌شود که بیشترشان در کشورهای درحال‌توسعه رخ می‌دهد. به‌علت کمبود متخصصان سلامت روانی، مبتلایان به افسردگی در این کشورها امکانات اندک درمانی در اختیار دارند. چیپاندا، یکی از دوازده روان‌پزشکِ شاغل در زیمبابوه کشوری با جمعیتی بیش از شانزده میلیون نفر است که نسبتِ روان‌پزشکان و روان‌شناسان به شهروندان، یک به‌ازای هر یک و نیم میلیون نفر است و در بعضی کشورها حتی یک روان‌پزشک هم ندارند». با وجود این کمبودها او راه‌حلی باورنکردنی به ذهنش رسید: مادربزرگ‌ها. چیباندا و تیمش، از سال ۲۰۰۶، بیش از ۴۰۰ مادربزرگ را در زمینۀ گفت‌وگودرمانیِ مبتنی بر شواهد را آموزش داده‌اند. این مادربزرگ‌ها در بیش از هفتاد منطقۀ زیمبابوه گفت‌وگودرمانیِ رایگان ارائه می‌کنند. این برنامه که موسوم است به «نیمکتِ دوستی»، تنها در سال ۲۰۱۷، به بیش از ۳۰هزار نفر یاری رساند. این روش به‌طورتجربی تأیید شده است و تا کشورهای دیگر، از جمله آمریکا، نیز گسترش یافته است. چیباندا معتقد است که هر منطقه، شهر، یا کشوری که بخواهد خدماتی بسیار اثربخش، دسترس‌پذیر و ارزان در زمینۀ سلامت روانی به اهالی خود ارائه دهد، می‌تواند از این برنامه به‌عنوان الگوی اصلی استفاده کند. به‌قول چیباندا: «فقط تصور کنید که بتوانیم در تک‌تکِ شهرهای مهم دنیا شبکه‌ای جهانی از مادربزرگ‌ها ایجاد کنیم!» مادربزرگ‌های داوطلب هیچ تجربه‌ای در مشاورۀ روانی نداشتند و تحصیلات بیشترشان هم بسیار کم بود. او اذعان می‌کند: «در استفاده از پیرزن‌ها دودل بودم. خیلی‌ها فکر می‌کردند ایدۀ مسخره‌ای است. همکارانم می‌گفتند مزخرف است». اما چون چارۀ دیگری نبود، آموزش مادربزرگ‌ها را در حد توانش آغاز کرد. اوایل چسبیده بود به اصطلاحات پزشکی غربی، مثلاً «افسردگی» و «فکرکردن به خودکشی». اما مادربزرگ‌ها به او گفتند این اصطلاحات جواب نمی‌دهد و تأکید داشتند که برای ارتباط‌گرفتن با مردم، باید از طریق مفاهیمی که مردم می‌شناسند و ریشه در فرهنگشان دارد با آنان ارتباط برقرار کنند. به بیان دیگر، باید به زبان بیمار حرف بزنند. بر این اساس، درکنار آموزش رسمی، شروع کردند به ثبت مفاهیم شونایی، مفاهیمی همچون تقویت و برکشیدنِ روح و گشودن ذهن. چیباندا می‌گوید: «این مجموعۀ آموزشی به همان اندازه در درمان مبتنی بر شواهد ریشه دارد که در مفاهیم بومی. فکر می‌کنم یکی از علل موفقیتش هم عمدتاً همین است، چون واقعاً طوری اداره می‌شود که با استفاده از حکمت و معرفتِ محلی، این تکه‌های مختلف را کنار هم بچیند.
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
مقاله کامل👇
http://tarjomaan.com/neveshtar/9789/
در جهان بیش از ۳۰۰ میلیون نفر به افسردگی دچار‌ند و سالانه باعث ۸۰۰هزار خودکشی می‌شود که بیشترشان در کشورهای درحال‌توسعه رخ می‌دهد. به‌علت کمبود متخصصان سلامت روانی، مبتلایان به افسردگی در این کشورها امکانات اندک درمانی در اختیار دارند. چیپاندا، یکی از دوازده روان‌پزشکِ شاغل در زیمبابوه کشوری با جمعیتی بیش از شانزده میلیون نفر است که نسبتِ روان‌پزشکان و روان‌شناسان به شهروندان، یک به‌ازای هر یک و نیم میلیون نفر است و در بعضی کشورها حتی یک روان‌پزشک هم ندارند». با وجود این کمبودها او راه‌حلی باورنکردنی به ذهنش رسید: مادربزرگ‌ها. چیباندا و تیمش، از سال ۲۰۰۶، بیش از ۴۰۰ مادربزرگ را در زمینۀ گفت‌وگودرمانیِ مبتنی بر شواهد را آموزش داده‌اند. این مادربزرگ‌ها در بیش از هفتاد منطقۀ زیمبابوه گفت‌وگودرمانیِ رایگان ارائه می‌کنند. این برنامه که موسوم است به «نیمکتِ دوستی»، تنها در سال ۲۰۱۷، به بیش از ۳۰هزار نفر یاری رساند. این روش به‌طورتجربی تأیید شده است و تا کشورهای دیگر، از جمله آمریکا، نیز گسترش یافته است. چیباندا معتقد است که هر منطقه، شهر، یا کشوری که بخواهد خدماتی بسیار اثربخش، دسترس‌پذیر و ارزان در زمینۀ سلامت روانی به اهالی خود ارائه دهد، می‌تواند از این برنامه به‌عنوان الگوی اصلی استفاده کند. به‌قول چیباندا: «فقط تصور کنید که بتوانیم در تک‌تکِ شهرهای مهم دنیا شبکه‌ای جهانی از مادربزرگ‌ها ایجاد کنیم!» مادربزرگ‌های داوطلب هیچ تجربه‌ای در مشاورۀ روانی نداشتند و تحصیلات بیشترشان هم بسیار کم بود. او اذعان می‌کند: «در استفاده از پیرزن‌ها دودل بودم. خیلی‌ها فکر می‌کردند ایدۀ مسخره‌ای است. همکارانم می‌گفتند مزخرف است». اما چون چارۀ دیگری نبود، آموزش مادربزرگ‌ها را در حد توانش آغاز کرد. اوایل چسبیده بود به اصطلاحات پزشکی غربی، مثلاً «افسردگی» و «فکرکردن به خودکشی». اما مادربزرگ‌ها به او گفتند این اصطلاحات جواب نمی‌دهد و تأکید داشتند که برای ارتباط‌گرفتن با مردم، باید از طریق مفاهیمی که مردم می‌شناسند و ریشه در فرهنگشان دارد با آنان ارتباط برقرار کنند. به بیان دیگر، باید به زبان بیمار حرف بزنند. بر این اساس، درکنار آموزش رسمی، شروع کردند به ثبت مفاهیم شونایی، مفاهیمی همچون تقویت و برکشیدنِ روح و گشودن ذهن. چیباندا می‌گوید: «این مجموعۀ آموزشی به همان اندازه در درمان مبتنی بر شواهد ریشه دارد که در مفاهیم بومی. فکر می‌کنم یکی از علل موفقیتش هم عمدتاً همین است، چون واقعاً طوری اداره می‌شود که با استفاده از حکمت و معرفتِ محلی، این تکه‌های مختلف را کنار هم بچیند.
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
مقاله کامل👇
http://tarjomaan.com/neveshtar/9789/
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment