📚روششناسی جریانشناسی به مثابهنظریه_روشی میانرشته ای ✍علی ابراهیمپور بامقدمه عبدالحسین خسروپناه و محمدصادق کوشکی
"جریان شناسی" اصطلاحی نوپدید و پربسامد در فضای فکری- فرهنگی و علمی ایران معاصر است که با ادبیات جذاب خود، توجه مخاطبان و اندیشوران بسیاری را جلب کرده است؛ اما معمولاً از آن بهعنوان الگویی رسانهای و ژورنالیستی برای تنظیم محتوا در سخنرانیها، مقالات و یادداشتها استفاده میشده است.
این کتاب برای نخستینبار، جریانشناسی را به مثابه " نظریه- روش "علمی صورت بندی کرده است، که میتواند در عرض روشهای مرسوم علوم انسانی -نظیر تحلیل گفتمان- مطرح شود، و روش آن را بهعنوان فرایندی میانرشتهای که بر مبنای حکمت اسلامی تکیه دارد، معماری نموده است.
جریانشناسی به مثابه نظریه-روش، میتواند برای مطالعه هرموضوع فکری، اندیشهای و فرهنگیِ تاثیرگذار در بسترتاریخ استفاده شود. از این رو جریانشناسی به عنوان الگویی بومی، در تمام رشتههای مرتبط با این مقوله نظیر فلسفه، کلام، معارف اسلامی، تاریخ، جامعهشناسی، علوم سیاسی، مدیریت و سیاستگذاری قابل بهرهبرداری خواهد بود