▪️تقلب نوآورانه
▪️ست‌گادین ۱۸ شهریور ۱۴۰۱
فروشندگانِ «روغن مار» را همیشه داشته‌ایم. داروهای ثبت اختراع‌شده[ داروهای تجاری که بدون نسخه فروخته می‌شوند و ادعا می‌شود که اثری دارند ولی محتویات‌شان کاملاً معلوم نیست. ویکی‌پدیا ]، پروب‌های برقی عجیب و دستبندهای مسی را همیشه داشته‌ایم. بخشی از این به خاطر اثربخشی دارونماهاست و بخشی به خاطر آن است که وقتی کسی حالش خوب نباشد، وسوسه می‌شود که به دنبال تسلی خاطر و ایمان‌آوردن به یک درمان باشد.
در ۵۰ سال اخیر، همزمان با اثربخشی بیشتر داروهای رسمی تأییدشده، داروهای تحت کنترل دولت(regulated medicines) [ داروهایی مثل مواد افیونی، محرک‌ها، ضدافسردگی‌ها، داروهای توهم‌زا و استروییدهای آنابولیک که ممکن است مورد سواستفاده قرارگیرند یا باعث اعتیاد شوند.] هزینه‌ی بسیار زیادی صرف تبلیغات و بازاریابی کرده‌اند. نتیجه آن شده که فروشندگان «روغن مار» دروغین، به شدت تلاش کرده‌اند تا از چتر علم و زبان شیوه‌های درمانی امتحان‌پس‌داده و تأیید‌شده‌ی رسمی تقلید کنند. هرچند به لطف لابی‌گری‌های مداوم، داروهای بدون نسخه‌ی پزشکی در بسیاری از کشورها، تقریباً غیرقانونی هستند.
بنابراین ما با شرکت‌های داروسازی عمومیِ طمع‌کاری مواجه هستیم که محصولی آزمایش‌شده و یک بودجه‌ی تبلیغاتی دارند که اغلب، بسیار بیشتر از بودجه‌ی تحقیق و توسعه آنهاست(نزدیک به نصف بودجه‌ی تحقیق و توسعه در کل صنعت). آنها از هر وسیله‌ای که بتوانند، برای فروش چیزی گرانقیمت که آنهم فقط گاهی جواب می‌دهد استفاده می‌کنند. سپس شرکت‌های داروهای سنتی(folk medicine) با افزایش قیمت و تشدید تبلیغات، شکاف‌ها را محو می‌کنند و اعتماد مردم را به نتایج تأییدشده و امتحان‌پس‌داده جلب می‌کنند.
به چیزی باورداشتن، کار مفیدی است و دارونماها جواب می‌دهند ولی اینجا می‌توانید شکافی را ببینید که درحال بازشدن است. بسختی می‌توان از روی وبسایت یا تبلیغات تشخیص داد که واقعاً کدامیک از درمان‌ها متمرکز، آزمایش‌شده، دوسوکور و مؤثرند و کدامیک از درمان‌ها کلاهبرداری هستند. استفاده از یک دارونمای بی‌ضرر و ارزان‌قیمت، می‌ارزد، ولی مصرف دارونمایی که خیلی گران است یا به شما آسیب می‌رساند، نه.
اگر کسی پیشنهاد یک آزمایش تشخیصی از باکتری‌های شما بدهد و از شما بخواهد نمونه‌ای برای تحلیل علمی برای آنها بفرستید، تقریباً به طور قطع آنها چنین کاری انجام نمی‌دهند. اگر وسیله‌ی ساده‌ای وجود دارد که شما می‌توانید آن را به صورت آنلاین به قیمت ۱۰۰ دلار بخرید، به احتمال زیاد آن طور که ادعا می‌کنند، دردی از شما دوا نخواهد کرد. اگر یک درمانگر اصرار می‌کند که قدرتی ورای قوانین فیزیکی و منطقی دارد، فقط دارد این را به شما تلقین می‌کند تا باورتان شود(power of suggestion). و بله، اگر یک پزشک مشهور اصرار می‌کند که یک لوبیای سحر‌آمیز گرانقیمتِ غیر نسخه‌ای وجود دارد که چاره‌ی درد شماست، بایستید و شک کنید.
داروهای تحت کنترل(regulated medicines) به طور چشمگیری در چند دهه‌ی اخیر مؤثرتر شده‌اند ولی داروهای سنتی(folk medicines )اصلاً عوض نشده‌اند، با اینکه حتی ده برابر گران‌تر شده‌اند و بسته‌بندی و تبلیغات‌شان هم پیچیده‌تر شده است.
بنابراین: هدف‌قراردادنِ مردمی که در مضیقه‌اند، هزینه‌تراشی هرچه بیشتر برای آنها و متقاعد‌کردن مردم با تقلب، چیزی است که اتفاق می‌افتد.
شرم‌آور است که افرادی که چنین کاری می‌کنند، عزت نفس و سخاوت لازم را ندارند که صادقانه درباره‌ی چیزی که ارائه می‌دهند حرف بزنند. در عوض، پشت اصطلاحات و فرآیندها پنهان می‌شوند تا واقعیت ساختگی‌شان را قایم کنند. استفاده از «روغن مار»، هیچ ضرورتی ندارد و فقط به جیب آنها سود می‌رساند.
حوزه‌های کمی از زندگی ما وجود دارند که این همه تقلب را در آن تحمل کنیم. چون واقعاً خودمان دلمان می‌خواهد که این دروغ‌ها حقیقت داشته باشند.
.
▪️ست‌گادین ۱۸ شهریور ۱۴۰۱
فروشندگانِ «روغن مار» را همیشه داشته‌ایم. داروهای ثبت اختراع‌شده[ داروهای تجاری که بدون نسخه فروخته می‌شوند و ادعا می‌شود که اثری دارند ولی محتویات‌شان کاملاً معلوم نیست. ویکی‌پدیا ]، پروب‌های برقی عجیب و دستبندهای مسی را همیشه داشته‌ایم. بخشی از این به خاطر اثربخشی دارونماهاست و بخشی به خاطر آن است که وقتی کسی حالش خوب نباشد، وسوسه می‌شود که به دنبال تسلی خاطر و ایمان‌آوردن به یک درمان باشد.
در ۵۰ سال اخیر، همزمان با اثربخشی بیشتر داروهای رسمی تأییدشده، داروهای تحت کنترل دولت(regulated medicines) [ داروهایی مثل مواد افیونی، محرک‌ها، ضدافسردگی‌ها، داروهای توهم‌زا و استروییدهای آنابولیک که ممکن است مورد سواستفاده قرارگیرند یا باعث اعتیاد شوند.] هزینه‌ی بسیار زیادی صرف تبلیغات و بازاریابی کرده‌اند. نتیجه آن شده که فروشندگان «روغن مار» دروغین، به شدت تلاش کرده‌اند تا از چتر علم و زبان شیوه‌های درمانی امتحان‌پس‌داده و تأیید‌شده‌ی رسمی تقلید کنند. هرچند به لطف لابی‌گری‌های مداوم، داروهای بدون نسخه‌ی پزشکی در بسیاری از کشورها، تقریباً غیرقانونی هستند.
بنابراین ما با شرکت‌های داروسازی عمومیِ طمع‌کاری مواجه هستیم که محصولی آزمایش‌شده و یک بودجه‌ی تبلیغاتی دارند که اغلب، بسیار بیشتر از بودجه‌ی تحقیق و توسعه آنهاست(نزدیک به نصف بودجه‌ی تحقیق و توسعه در کل صنعت). آنها از هر وسیله‌ای که بتوانند، برای فروش چیزی گرانقیمت که آنهم فقط گاهی جواب می‌دهد استفاده می‌کنند. سپس شرکت‌های داروهای سنتی(folk medicine) با افزایش قیمت و تشدید تبلیغات، شکاف‌ها را محو می‌کنند و اعتماد مردم را به نتایج تأییدشده و امتحان‌پس‌داده جلب می‌کنند.
به چیزی باورداشتن، کار مفیدی است و دارونماها جواب می‌دهند ولی اینجا می‌توانید شکافی را ببینید که درحال بازشدن است. بسختی می‌توان از روی وبسایت یا تبلیغات تشخیص داد که واقعاً کدامیک از درمان‌ها متمرکز، آزمایش‌شده، دوسوکور و مؤثرند و کدامیک از درمان‌ها کلاهبرداری هستند. استفاده از یک دارونمای بی‌ضرر و ارزان‌قیمت، می‌ارزد، ولی مصرف دارونمایی که خیلی گران است یا به شما آسیب می‌رساند، نه.
اگر کسی پیشنهاد یک آزمایش تشخیصی از باکتری‌های شما بدهد و از شما بخواهد نمونه‌ای برای تحلیل علمی برای آنها بفرستید، تقریباً به طور قطع آنها چنین کاری انجام نمی‌دهند. اگر وسیله‌ی ساده‌ای وجود دارد که شما می‌توانید آن را به صورت آنلاین به قیمت ۱۰۰ دلار بخرید، به احتمال زیاد آن طور که ادعا می‌کنند، دردی از شما دوا نخواهد کرد. اگر یک درمانگر اصرار می‌کند که قدرتی ورای قوانین فیزیکی و منطقی دارد، فقط دارد این را به شما تلقین می‌کند تا باورتان شود(power of suggestion). و بله، اگر یک پزشک مشهور اصرار می‌کند که یک لوبیای سحر‌آمیز گرانقیمتِ غیر نسخه‌ای وجود دارد که چاره‌ی درد شماست، بایستید و شک کنید.
داروهای تحت کنترل(regulated medicines) به طور چشمگیری در چند دهه‌ی اخیر مؤثرتر شده‌اند ولی داروهای سنتی(folk medicines )اصلاً عوض نشده‌اند، با اینکه حتی ده برابر گران‌تر شده‌اند و بسته‌بندی و تبلیغات‌شان هم پیچیده‌تر شده است.
بنابراین: هدف‌قراردادنِ مردمی که در مضیقه‌اند، هزینه‌تراشی هرچه بیشتر برای آنها و متقاعد‌کردن مردم با تقلب، چیزی است که اتفاق می‌افتد.
شرم‌آور است که افرادی که چنین کاری می‌کنند، عزت نفس و سخاوت لازم را ندارند که صادقانه درباره‌ی چیزی که ارائه می‌دهند حرف بزنند. در عوض، پشت اصطلاحات و فرآیندها پنهان می‌شوند تا واقعیت ساختگی‌شان را قایم کنند. استفاده از «روغن مار»، هیچ ضرورتی ندارد و فقط به جیب آنها سود می‌رساند.
حوزه‌های کمی از زندگی ما وجود دارند که این همه تقلب را در آن تحمل کنیم. چون واقعاً خودمان دلمان می‌خواهد که این دروغ‌ها حقیقت داشته باشند.
.
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment