به این نتیجه رسیدم که محوطه ی دانشگاه صرفاً جایی برای مخفی شدن بود. یه عده افراد عجیب و غریب همیشه ی خدا توی محوطه پرسه میزدن. دانشگاه، در کل محیط لطیفی بود. هیچ وقت بهت نمیگفتن که اون بیرون، تو دنیای واقعی چی انتظارت رو میکشه. کله تو پر از نظریه و بینش و... می کردن و هیچ وقت بهت نمیگفتن که پیاده روها تا چه حد میتونن سفت باشن. تحصیلات دانشگاهی میتونه زندگی آدم رو تا ابد نابود کنه. کتاب ها میتونن روحیه تو نرم کنن. وقتی کتاب هارو کنار میزاری و وارد دنیای واقعی میشی، چیزی که بعدش باید بدونی اینه که چه چیزایی رو هیچ وقت بهت یاد ندادن.



«چارلز بوکوفسکی»
@renaissancetranslate