▪️آن شب رفتم منزل استاد حکیمی و طبق قرار، به سعادتآبادِ دکتر شفیعی بردمش. بسیار مشتاقانه منتظرِ دیدار دوست قدیمی و صمیمی خود بود و از او مشتاقتر و شیداتر، دکتر شفیعی! از حجرههای مدرسۀ نوّابِ مشهد تا موسسهٔ فرانکلین و فصل مشترکهایشان با ابتهاج و شجریان و... سخنها رفت.
حکیمی مثل همیشه زلال و بیپیرایه و پایبند به دینداریِ عدالتمحور. دکتر شفیعی هم الحق که این خصائل انسانی و حتی دین العجائزش را حرمت مینهاد. فریاد روزها، خاموش شد.