مدیریت پایتونی منابع آب

نشست دانشمندان یک درصدی با رئیس جمهور برای ملت ایران مبارک بود. کلید حل چالش ذهنی چرا « از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیافزود» بود.
سالهاست که دانشمندان، کارشناسان و کنشگران دلسوز وطن در خصوص نحوه حکمرانی منابع آب هشدار می دهند؛ اما نه گوش شنوایی است و نه چشم بینایی.

در میان بهت و حیرت صدها کارشناس سد گتوند و چمشیر ساخته می‌شود، چاه ژرف زده می شود،طرحهای انتقال آب با رقم‌های عجیب و غریب تصویب می شود، چاه‌های غیرمجاز چون قارچهای سمی آب‌های زیرزمینی کشور را نابود کرده اند، دهها تالاب‌ رودخانه، دریاچه ، روستا همه خشکیده اند؛ اما با وجود این شواهد عيني مبنی بر فاجعه بار بودن این تصمیم ها و تخریب گسترده منابع؛ در بر همان پاشنه می چرخد و هیچ تغییری در شیوه ها و روش‌ها دیده نمی شود. اما سال به سال پایداری سرزمین تضعیف شده است.

یا للعجب که حتی فرونشست گسترده زمین، آن هم در پهنه گسترده ای از کشور و کلان شهرهای تهران و اصفهان هم نه آنها را و نه کسانی که عنان اختیار به دست گعده ها داده اندنمی ترساند!!

آدم پایتونی اتفاقا مال اندیش و دلال خوبی است. می‌داند می تواند ایده های مضحک و مخربش را در بازار مکاره سیاست و سیاسیون شعارزده بفروشد و به ریش ملت بخندد. صدها شرکت دانش بنیان!! توسط همین آدمهای پایتونی چه اعتباراتی که نگرفته اند...

آدمهای پایتونی دانشمند نیستند، خالی بند و دلالند. نباید آنها دست کم گرفت و چشم باز کنیم می بینیم که اختیار منابع کشور دست شان است..

اي کاش لااقل چالش‌های ویران کننده ای چون فرونشست چشم آنهایی که فرصت‌ها را توزیع می کنند باز کند و هرچه سریعتر به حکمرانی منفت طلبانه پایتون ها پایان دهند.


©@ruralwomenissues