برخی قضایا صدقشان را فقط میشود با استدلال ثابت کرد که کانت اسمشان را "قضایای پیشینی" میگذارد. پیشینی یعنی قضایایی که صحت و اعتبار آن با تجربه حاصل نمیشود بلکه پیشاتجربی هستند. شما از هر چه شروع کنید خود آن مشروط و موکول به چیز دیگری است. کانت استدلال و تفکر را صورت هر تجربهء ممکن الحصول میداند. گرچه ما فقط میتوانیم در چارچوب دو بُعد زمان و مکان تجربهای از دنیا حاصل کنیم. فلذا نمیتوان گفت که مکان(هندسه) و زمان(ریاضیات) مستقل از ما(ذهن یا فاعلی که میخواهد تجربه، و ادراک کند) وجود دارد.