نقش تورم در هدررفت آب و تولید زباله
هر ساله ميلياردها متر مکعب آب، خاک و سرمایه های دیگر کشور در جهت تهیه خوراک در کشور هزینه می شود.
این تولید غذا بطور طبیعی و بالقوه باید برای رفاه و امنیت غذایی مردم بعنوان نیروی کار جامعه صرف شده و مردم بعنوان مصرف کننده باید بتوانند از آن در جهت دسترسی به منبع تامین سلامت بهرهمند شوند.
اما به دلیل تورم و گرانی؛ خوراک تولید شده نمیتواند توسط مصرف کننده ها در زمان مناسب خریداری و مصرف شود. در نتیجه این ضعف قدرت خرید؛ تولیدات غذایی یا مانند محصولات کشاورزی در کوتاه مدت به زباله تبدیل می شود یا مانند برخی از محصولات دیگر در بلند مدت در انبارها مانده و تاریخ مصرف آن سپری گشته و از دست می رود یا با افت کیفیت عرضه می شود.
این شکنندگی مصرف که به دلیل فقر اقتصادی، کاهش ارزش پول ملی و تضعف قدرت خرید غدای کافی و با کیفیت بر مردم تحمیل شده است؛ به تدریج بر سلامتی آحاد جامعه بویژه آسیب پذیرترین ها تأثیر بد و منفی گذاشته و جامعه را در یک چرخه بیماری و ناتوانی می افکند که اثرات بر سلامتی جسم و روان و ذهن گاه غیرقابل جبران است.
علاوه بر این از بین رفتن این منابع غذایی بعد از تولید موجب از بین رفتن میلیاردها متر مکعب آب می شود.
بر اساس آمار فائو در ایران فقط در بخش تولیدات محصولات غذایی هر ساله بالغ بر 13 میلیارد متر مکعب آب در قالب ضایعات کشاورزی هدر می رود. در بخشهای مختلف تولید مواد غذایی نیز این هدر رفت آب به شکل آب مجازی نیز قابل محاسبه است.
تورم نه تنها تأثیر پیدا بر خوراک کیفیت زندگی مردم دارد؛ بلکه تأثیرات منفی عمیقی بر منابع ارزشمند میگذارد که از دیده ها پنهان است و معمولا در محاسبات نیز در محاق می ماند. میزان مصرف منابع آب زیرزمینی در تولید غذایی که به سختی به دست مردم می رسد یا هرگز نمی رسد و به زباله تبدیل می شود بخشی از این اثرات است./ مهتا بذرافکن
©@ruralwomenissues