🚺تفاوت فمینیسم لیبرتارین با سایر شاخه‌های فمینیسم در چیست؟🚺بخش4
بسیاری از فمینیست‌ها ممکن است در پاسخ بگویند: «آنچه ما در پی انجام آن هستیم، کاملا متفاوت است. ما به زنان و افرادی که سرکوب شده‌اند کمک می‌کنیم. ما صدای کسانی هستیم که پیش از این صدایشان شنیده نشده است». اهداف این فمینیست‌ها آنقدر محل بحث و تردید فمینیست‌های لیبرتارین نیست که شیوه آن‌ها برای رسیدن به این اهداف. آیا آن‌ها، مثل جان رالز فکر می‌کنند و در پی دست‌یافتن به جامعه‌ای هستند که حقوق و عضویت تمام و کمال را برای همه افراد معقول _ البته بشرط آنکه «معقول بودن» توسط خود آن‌ها تعریف شود_ فراهم می‌کند؟ آیا صرفا کسانی که با آن‌ها هم‌عقیده‌اند از اجبار رهایی می‌یابند؟ تکلیف کسانی که با آن‌ها هم‌عقیده نیستند چه می‌شود؟ کسانی که در پی کمک‌کردن به زنان و ستمدیدگان به شیوه‌ای جز استفاده از قوه قهریه دولت هستند؟ آیا آن‌ها نیز سرکوب خواهند شد؟ آیا استفاده از زور را توجیه خواهند کرد به این بهانه که برای رسیدن به یک خیرِ بزرگتر ضروری است؟ آیا آن‌ها که به روش لیبرال‌ها، سوسیالیست/ کمونیست‌ها و یا مارکسیست‌ها باور ندارند، کنار گذاشته خواهندشد؟ تفاوت این شیوه با روش و اصول جوامع مردسالار در چیست؟ در نظر فمینیست‌های لیبرتارین، بین این نص از فمینیسم و مردسالاری هیچ تفاوتی وجود ندارد. اجبار اجبار است، هرچند ادعا شود که برای تحقق یک هدف عالی‌ست. این گزاره که «قدرت فاسد کننده است» صرفا در خصوص مردان صادق نیست. چرا باید بپنداریم که اهداف عالی منزه باقی خواهند ماند در حالی که تاریخ قویا خلاف آن را نشان می‌دهد؟🔚
📓بنابراین اگرچه فمینیسم لیبرتارین اهداف مشترک متعددی با سایر شاخه‌های فمینیسم دارد (و البته که فمینیسم شاخه‌های متعددی دارد و یک مفهوم یک دست و یکپارچه که بتوان آن را «فمینیسم» نامید وجود ندارد)، متوجه خطرات قدرت دولت نیز هست. آن دسته از لیبرتارین‌ها که به ما حمله می‌کنند، تکالیف خود را به خوبی انجام نداده‌اند و با مفهوم فمینیسم لیبرتارین آشنا نیستند. وقتی فمینیست‌های لیبرتارین می‌گویند به دنبال آزادی برای تمامی زنان و مردان هستند، واقعا به دنبال آزادی برای تمامی زنان و مردان هستند.
مترجم: مژگان خورشیدی
@cafe_andishe95
بسیاری از فمینیست‌ها ممکن است در پاسخ بگویند: «آنچه ما در پی انجام آن هستیم، کاملا متفاوت است. ما به زنان و افرادی که سرکوب شده‌اند کمک می‌کنیم. ما صدای کسانی هستیم که پیش از این صدایشان شنیده نشده است». اهداف این فمینیست‌ها آنقدر محل بحث و تردید فمینیست‌های لیبرتارین نیست که شیوه آن‌ها برای رسیدن به این اهداف. آیا آن‌ها، مثل جان رالز فکر می‌کنند و در پی دست‌یافتن به جامعه‌ای هستند که حقوق و عضویت تمام و کمال را برای همه افراد معقول _ البته بشرط آنکه «معقول بودن» توسط خود آن‌ها تعریف شود_ فراهم می‌کند؟ آیا صرفا کسانی که با آن‌ها هم‌عقیده‌اند از اجبار رهایی می‌یابند؟ تکلیف کسانی که با آن‌ها هم‌عقیده نیستند چه می‌شود؟ کسانی که در پی کمک‌کردن به زنان و ستمدیدگان به شیوه‌ای جز استفاده از قوه قهریه دولت هستند؟ آیا آن‌ها نیز سرکوب خواهند شد؟ آیا استفاده از زور را توجیه خواهند کرد به این بهانه که برای رسیدن به یک خیرِ بزرگتر ضروری است؟ آیا آن‌ها که به روش لیبرال‌ها، سوسیالیست/ کمونیست‌ها و یا مارکسیست‌ها باور ندارند، کنار گذاشته خواهندشد؟ تفاوت این شیوه با روش و اصول جوامع مردسالار در چیست؟ در نظر فمینیست‌های لیبرتارین، بین این نص از فمینیسم و مردسالاری هیچ تفاوتی وجود ندارد. اجبار اجبار است، هرچند ادعا شود که برای تحقق یک هدف عالی‌ست. این گزاره که «قدرت فاسد کننده است» صرفا در خصوص مردان صادق نیست. چرا باید بپنداریم که اهداف عالی منزه باقی خواهند ماند در حالی که تاریخ قویا خلاف آن را نشان می‌دهد؟🔚
📓بنابراین اگرچه فمینیسم لیبرتارین اهداف مشترک متعددی با سایر شاخه‌های فمینیسم دارد (و البته که فمینیسم شاخه‌های متعددی دارد و یک مفهوم یک دست و یکپارچه که بتوان آن را «فمینیسم» نامید وجود ندارد)، متوجه خطرات قدرت دولت نیز هست. آن دسته از لیبرتارین‌ها که به ما حمله می‌کنند، تکالیف خود را به خوبی انجام نداده‌اند و با مفهوم فمینیسم لیبرتارین آشنا نیستند. وقتی فمینیست‌های لیبرتارین می‌گویند به دنبال آزادی برای تمامی زنان و مردان هستند، واقعا به دنبال آزادی برای تمامی زنان و مردان هستند.
مترجم: مژگان خورشیدی
@cafe_andishe95
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment