قرار بود ظهر به پاریس عزیمت کنم. سعی کردم در راه فرودگاه به اخبار رادیو گوش دهم اما تنها چیزی که پخش میکردند تلگرافهای تملق آمیز، حاکی از شادی عمومی به مناسبت پیروزی نفتی ایران بود، بنابراین آن را خاموش کردم. باور کردنی نیست که چقدر آسان میشود با این نوع تبلیغات ساختگی حتی بزرگترین موفقیتها را هم لوث کرد. رانندۀ من آدم هوشیاری است و فوراً فهمید که چقدر عصبانی شده بودم. گفت، "بله آقا، این موضوع نفت موفقیت بزرگی است شکی ندارم اما مردم چطور باید از این موضوع خوشحال شوند وقتی گوشت و مواد غذایی قابلی در مغازه ها پیدا نمی شود؟ به لطف شما آقا و البته باید بگویم با دوندگی بسیار از طرف خودم، بالاخره موفق شدم از شهرداری جواز ساختمان خانه ای را بگیرم. بعد از همۀ دوندگی ها، تازه معلوم می شود که نمی توانم به هیچ قیمتی سیمان بخرم." حرفهایش خلقم را بکلی تنگ کرد. آیا هویدا میداند دارد چه غلطی میکند؟ آیا عمداً قصد خراب کردن این مملکت را دارد؟
📚#گفتگوهای_من_با_شاه #خاطرات_محرمانه_امیر_اسدالله_علم 🖌#امیر_اسدالله_علم جلد 2 & صفحۀ 484 و 485 زیر نظر #عبدالرضا_هوشنگ_مهدوی تهران، طرح نو