#یادداشت_مهمان
▪️جوان انقلابی آتش به اختیار که با رانت حکومتی به مجلس شورای اسلامی راه یافته ، صریح می گوید که «مرز و میهن و وطن» ارزشی ندارد و همبستگی اعتقادی ، مهم تر از «هم میهن» بودن است. او واقعیتی را صریحا بیان کرده که بسیاری از انقلابیون ۵۷ که حالا سیاستمدار شده اند، هنوز در دل باور دارند اما از ترس واکنش مردم بر زبان نمی آورند و حتی برای جلب نظر مردم، شعار «ایران ، ایران » می دهند. ایران یک ملت پر افتخار است که در برابر هیچ تهاجمی تسلیم نشده است.
▪️واضعان ایدئولوژی های «جهان وطنی » چه پرولتری و چه امتگرا آشکارا و به صد زبان گفته اند که ارزشی برای « خاک و وطن و ملت و مرز جغرافیایی » قائل نیستند و مرزهای واقعی را مرزهای اعتقادی می دانند . اسلامگرایان به وحدت «امت اسلامی» و چپگرایان به وحدت «کارگران و زحمت کشان» سراسر جهان معتقدند که هر دو ضد ملی است.
▪️در هر دو ایدئولوژی ، «ملت» مجموعه ای متعارض از «مستضعف و مستکبر » و یا «کارگر و سرمایه دار و خرده بورژوازی » است که در جنگ‌دائمی با هم به سر می برند. ویژگی مهم ایدئولوژی های جهان وطنی ، تفکیک و تجزیه ملت به اجزای متضاد بر اساس دین ، طبقه اقتصادی ، جنسیت ، قومیت ، زبان ، نژاد و اتنیک است. جهان وطنی ها به مفهومی یکپارچه و متحد به نام «ملت» باور ندارند.
▪️سابقه بی اعتنایی به مفاهیم وطن و ملت ، به انقلاب ۵۷ و اگر دقیق تر بگوییم به دهه ۲۰ شمسی، یعنی اشغال ایران و برآمدن دو ایدئولوژی موازی «مارکسیسم روسی » در قالب حزب توده و «بنیادگرایی اسلامی» در قالب فداییان اسلام به دلیل ضعف حاکمیت ملی بر می گردد. دو جریانی که به موازات هم رشد کردند و در دهه ۵۰ در ضدیت با تحولات مدرن جامعه با هم متحد شدند و انقلاب بهمن ۵۷ را رقم زدند. انقلابی که دستاورد آن پیروزی مشروعه بر مشروطه بعد از ۷۰ سال بود.
▪️انقلاب ۵۷ ادامه مشروطه نبود . عکس های تظاهرات موجود است، در هیچ یک از تظاهرات انقلابی سال ۵۷، انقلابیون مذهبی ، ملی مذهبی ، جبهه ملی ، مجاهدین خلق و گروه های متعدد مارکسیستی ، پرچم ایران را به عنوان نماد ملت بلند نکردند . صحبتی از نظم و قانون نبود. در صدها تظاهرات اعتراضی و میلیونها اعلامیه حتی یک شعار میهن پرستانه بیان نشد.
▪️به جای نام های رستم ، سیاوش، گردآفرید ،کورش ، آرش ، فریدون ، آریو برزن، کاوه آهنگر ، باربد ، نکیسا، شاه عباس ، نادرشاه و… اسامی ابوذر ، عمار ، سمیه ، میثم تمار ، چه گوارا، فیدل کاسترو ، مائو ، لنین ، عرفات و جرج حبش ورد زبان انقلابیون بود. انقلاب مشروطه که برای حاکمیت قانون بود، برای چپها خلاصه می شد در بمب اندازی های حیدر عمواوغلی و جمهوری سوسیالیستی گیلان و برای اسلامگریان ، خلاصه شد در انتقام بردار شدن شیخ فضل الله نوری از متجددین و ایران دوستان.
▪️ناسیونالیسم ، ایران دوستی ، میهن پرستی ، پرچم سه رنگ شیر و خورشید ، قانون اساسی مشروطه ، آزادی های اجتماعی مانند آزادی پوشش زنان و کراوات و کت و شلوار به عنوان مفاهیم و نمادهای طاغوت و به تعبیر چپی ها ، نمادهای بورژواژی و ضد انقلاب و ازتجاع معرفی شدند.تاریخ ۲۵۰۰ ساله ایران تحت عنوان طاغوت و ستمشاهی یکسره نفی و تخطئه شد .با شعار حمایت از مستضعف و کارگر ، کارآفرینان و صنعتگران به مصادره اموال و گاهی زندان محکوم و صنعت نوپای ایران نابود شد و البته چیزی جز فقر و بیکاری نصیب کارگران و‌مستضعفان نشد.
▪️در سالهای اخیر و بعد از شکست گفتمان اصلاح طلبی بعد از ۲۰ سال آزمون و خطا ، گفتمان انقلاب ۵۷ در ذهن اکثریت ایرانیان شکسته شد. مردم به جای رویا اندیشی های آرمانی انقلابیون شکست خورده ۵۷، که هنوز دچار آناکرونیسم (زمان پریشی) و در حال مبارزه با نظام پادشاهی‌اند، خواهان بازگشت به حکومتی نرمال در سال ۲۰۲۴ هستند که به جای اهداف ایدئولوژیک دنبال منافع ملی ایرانیان باشد. تصویر سالهای قبل از انقلاب برای جوانان امروز باور نکردنی است. آنها می بینند که ایران از کجا به کجا رسیده است. پرسش جوانان از پدر بزرگها و‌مادر بزرگها این است : برای چه انقلاب کردید؟ آیا خوشی زیر دلتان زد؟
@PN_KFP
▪️جوان انقلابی آتش به اختیار که با رانت حکومتی به مجلس شورای اسلامی راه یافته ، صریح می گوید که «مرز و میهن و وطن» ارزشی ندارد و همبستگی اعتقادی ، مهم تر از «هم میهن» بودن است. او واقعیتی را صریحا بیان کرده که بسیاری از انقلابیون ۵۷ که حالا سیاستمدار شده اند، هنوز در دل باور دارند اما از ترس واکنش مردم بر زبان نمی آورند و حتی برای جلب نظر مردم، شعار «ایران ، ایران » می دهند. ایران یک ملت پر افتخار است که در برابر هیچ تهاجمی تسلیم نشده است.
▪️واضعان ایدئولوژی های «جهان وطنی » چه پرولتری و چه امتگرا آشکارا و به صد زبان گفته اند که ارزشی برای « خاک و وطن و ملت و مرز جغرافیایی » قائل نیستند و مرزهای واقعی را مرزهای اعتقادی می دانند . اسلامگرایان به وحدت «امت اسلامی» و چپگرایان به وحدت «کارگران و زحمت کشان» سراسر جهان معتقدند که هر دو ضد ملی است.
▪️در هر دو ایدئولوژی ، «ملت» مجموعه ای متعارض از «مستضعف و مستکبر » و یا «کارگر و سرمایه دار و خرده بورژوازی » است که در جنگ‌دائمی با هم به سر می برند. ویژگی مهم ایدئولوژی های جهان وطنی ، تفکیک و تجزیه ملت به اجزای متضاد بر اساس دین ، طبقه اقتصادی ، جنسیت ، قومیت ، زبان ، نژاد و اتنیک است. جهان وطنی ها به مفهومی یکپارچه و متحد به نام «ملت» باور ندارند.
▪️سابقه بی اعتنایی به مفاهیم وطن و ملت ، به انقلاب ۵۷ و اگر دقیق تر بگوییم به دهه ۲۰ شمسی، یعنی اشغال ایران و برآمدن دو ایدئولوژی موازی «مارکسیسم روسی » در قالب حزب توده و «بنیادگرایی اسلامی» در قالب فداییان اسلام به دلیل ضعف حاکمیت ملی بر می گردد. دو جریانی که به موازات هم رشد کردند و در دهه ۵۰ در ضدیت با تحولات مدرن جامعه با هم متحد شدند و انقلاب بهمن ۵۷ را رقم زدند. انقلابی که دستاورد آن پیروزی مشروعه بر مشروطه بعد از ۷۰ سال بود.
▪️انقلاب ۵۷ ادامه مشروطه نبود . عکس های تظاهرات موجود است، در هیچ یک از تظاهرات انقلابی سال ۵۷، انقلابیون مذهبی ، ملی مذهبی ، جبهه ملی ، مجاهدین خلق و گروه های متعدد مارکسیستی ، پرچم ایران را به عنوان نماد ملت بلند نکردند . صحبتی از نظم و قانون نبود. در صدها تظاهرات اعتراضی و میلیونها اعلامیه حتی یک شعار میهن پرستانه بیان نشد.
▪️به جای نام های رستم ، سیاوش، گردآفرید ،کورش ، آرش ، فریدون ، آریو برزن، کاوه آهنگر ، باربد ، نکیسا، شاه عباس ، نادرشاه و… اسامی ابوذر ، عمار ، سمیه ، میثم تمار ، چه گوارا، فیدل کاسترو ، مائو ، لنین ، عرفات و جرج حبش ورد زبان انقلابیون بود. انقلاب مشروطه که برای حاکمیت قانون بود، برای چپها خلاصه می شد در بمب اندازی های حیدر عمواوغلی و جمهوری سوسیالیستی گیلان و برای اسلامگریان ، خلاصه شد در انتقام بردار شدن شیخ فضل الله نوری از متجددین و ایران دوستان.
▪️ناسیونالیسم ، ایران دوستی ، میهن پرستی ، پرچم سه رنگ شیر و خورشید ، قانون اساسی مشروطه ، آزادی های اجتماعی مانند آزادی پوشش زنان و کراوات و کت و شلوار به عنوان مفاهیم و نمادهای طاغوت و به تعبیر چپی ها ، نمادهای بورژواژی و ضد انقلاب و ازتجاع معرفی شدند.تاریخ ۲۵۰۰ ساله ایران تحت عنوان طاغوت و ستمشاهی یکسره نفی و تخطئه شد .با شعار حمایت از مستضعف و کارگر ، کارآفرینان و صنعتگران به مصادره اموال و گاهی زندان محکوم و صنعت نوپای ایران نابود شد و البته چیزی جز فقر و بیکاری نصیب کارگران و‌مستضعفان نشد.
▪️در سالهای اخیر و بعد از شکست گفتمان اصلاح طلبی بعد از ۲۰ سال آزمون و خطا ، گفتمان انقلاب ۵۷ در ذهن اکثریت ایرانیان شکسته شد. مردم به جای رویا اندیشی های آرمانی انقلابیون شکست خورده ۵۷، که هنوز دچار آناکرونیسم (زمان پریشی) و در حال مبارزه با نظام پادشاهی‌اند، خواهان بازگشت به حکومتی نرمال در سال ۲۰۲۴ هستند که به جای اهداف ایدئولوژیک دنبال منافع ملی ایرانیان باشد. تصویر سالهای قبل از انقلاب برای جوانان امروز باور نکردنی است. آنها می بینند که ایران از کجا به کجا رسیده است. پرسش جوانان از پدر بزرگها و‌مادر بزرگها این است : برای چه انقلاب کردید؟ آیا خوشی زیر دلتان زد؟
@PN_KFP
1 comment
Log in to comment
تو بی شرفی ، آخه همه که مانند تو بی شرف و بی ناموس نیستند