این موضوع ثابت می کند که گفتگوهای صلح در افغانستان با نمایندگان واقعی و نام الاختیار طالبان صورت نمی گیرد.تا زمانی که رهبران طالبان در معرض شکار پهبادها و نیروهای نظامی هستند امید صلح ناممکن است.همانطور که بارها گفته ام و هر تحلیلگر عاقلی می داند پیشنهاد آتش بس از سوی دولت افغانستان و لغو تعقیب فرماندهان طالبان و عفو عمومی از سوی متحدان غربی می تواند شروع خوبی باشد.باید دانست مثال طالبان با نازی ها متفاوت است!