‍ ‏اصلاح‌طلبان با آمدن به گرد پزشکیان بار دیگر نشان دادند که هیچ آبرویی ندارند و فهمشان درباره «اصلاح» حتی از سال‌های دهه ۱۳۸۰، که چیزی از اصلاحات نمی‌فهمیدند عقب‌تر هم رفته است.

اتفاقاً بار دیگر این گفت‌وگو که با صدای آمریکا در سال ۹۴ درباره‌ی تحریم انتخابات داشتم دیدم، یادم آمد دعوای کهنه‌ای با پزشکیان دارم همانطور که با همه اصلاح‌طلبان و نیز با انقلابشان. در آن روزگار، مثل سال‌های قبل ما انتخابات را تحریم کرده بودیم و در اقلیت بودیم. نه تنها از سوی نظام زیر فشار بودیم بلکه بخش بزرگی از اپوزیسیون و رسانه‌ها هوادار و پشتیبانِ مشارکت مردم و انتخاب بد (یعنی نامزدهای اصلاح‌طلبان) در برابر بدتر بودند. یادم می‌آید که یکی از رسانه‌ها برای مصاحبه تماس گرفته بود و چون فهمید ما از تحریمی‌ها هستیم گفت‌وگو‌ روی نداد.

در این مصاحبه با صدای آمریکا وقتی از آن بخش جامعه می‌گویم که آگاهانه تحریم را انتخاب کرده بودند مجری عامدانه - یا شاید هم ناخواسته  و به خاطر سنگین بودن فضاسازی اصلاح‌طلبان - سخنم را بالعکس کرد.

امروز صحبت از به هم زدن خیمه‌شب‌بازی میان جناح‌های حکومت و انتخاب تحریم انتخابات به عنوان کنش سیاسی، بسیار راحت‌تر است. زمانی سخن از تحریم انتخابات حتی در رسانه‌های برون‌مرز اقدامی خلاف جهت جریان و بی‌معنا دانسته می‌شد.

مسیری که تا امروز طی شده حاصل تلاش‌های اپوزیسیون و البته بیش از آن عیان شدن فساد و ناکارآمدی همه‌ی جناح‌های حکومت است و البته اگر قدر این فرصت‌ها شناخته و دانسته نشود جامعه‌ای که درد و نیاز واقعی دارد از ما هم روی خواهد گرداند.

استفاده‌ی از کارت قوم و قبیله‌بازی با استفاده از افراد فاسدی مثل پزشکیان از همان سال‌ها شروع شده بود و در این مصاحبه هم به سخنان ایران‌ستیزانه‌ی پزشکیان در کسوت نماینده‌ی به اصلاح مجلس اشاره کردم.

چنان که پیش‌تر گفتم تحریم انتخابات و آگاه کردن مردم نسبت به خطر دامن زدن حکومت به قبیله‌گرایی برای پس زدن مطالبات واقعی ملت، وظیفه‌ی اپوزیسیون است.

#سیرک_انتخابات

@kalashi_hojjat