تحمل هر یوغ اسارتی، حتی اگر یوغ اسارت ایمان باشد، در همراهی جمعی آسان‌تر می‌شود. وقتی ما آدم دیگری را ببینیم که می‌خواهد از یوغی که ما بر گردن داریم، و از برداشتن آن از گردن خویش ناتوانیم، آزاد باشد، در خفایای دل ما گویی پنهانی جدالی درمی‌گیرد تا ما بکوشیم هرطور شده او را هم با خود هم‌عقیده کنیم.
