به نظرم جو فعلی کارآفرینی در ایران در عین اینکه خیلی دوست داشتنی است، تا حدی هم بزرگنمایی در آن دیده می شود. دیدن موفقیت شرکتی مثل فیسبوک از راه دور این توهم را ایجاد میکند که گویا تنها چند جوان با انگیزه و یک ایدۀ جذاب برای داشتن یک کمپانی موفق کافی است درحالی که این فقط و فقط لایه سطحی دره سیلیکون است. فیسبوک برای تبدیل شدن به بزرگترین شبکۀ اجتماعی جهان از تمام زیرساختهای حقوقی و مالی آمریکا و البته درۀ سیلیکون استفاده کرده است. اصلا چرا زاکربرگ خیلی سریع از شهر بوستون (محل تولد فیسبوک) به دره سیلیکون مهاجرت کرد؟ دقیقا به این دلیل که برای رشد یک شرکت به غیر از ایده و نیروی کار اولیه، نیاز به یک «اکوسیستم» مناسب است و این اکوسیستم حتی در بوستون آمریکا هم وجود نداشت. حالا شما به من بگویید کدام یک از ویژگیهای کارآفرینی درۀ سیلیکون در ایران مهیاست؟ آیا سیستم قانونی ما انگیزه کافی برای نوآوری را فراهم می کند؟ آیا قوانین مالکیت معنوی دقیق نوشته شده اند؟ آیا...
محمد اکبر پور ✅ @karkhone