▪️پشتیبانی همتایان▪️ ستگادین | پنجشنبه ۱ تیر ۱۴۰۲
وقتی پشتیبانی همتایان خویش را بدست آوردید، آن را غنیمت بشمارید و در صورت امکان از همتایان خود پشتیبانی کنید.
یکی از بزرگترین لذتهای نویسندهبودن، نویسندگان دیگر هستند. نظریهی بازی نشان میدهد که نویسندگان، رقیب یکدیگر هستند، ناشران، قفسههای کتاب و خوانندگان، کمیابند. اما مشکلِ تنها نویسندهی جهانبودن، فقط تنهایی نیست، بلکه این است که زیاد خوب جواب نمیدهد. در واقع کتابها در کنار کتابهای دیگر است که بهترین فروش را دارند، نه در سوپرمارکت.
اما بیشتر از اینها، حمایت همتایان زمانی به وجود میاید که افراد، بخشی از چیزی باشند که بزرگتر از خودشان است. وقتی آنها کار خود را به عنوان یک هنر و مهارت(craft) و فرصتی برای روشنکردن یک چراغ یا بالابردن استانداردها بینند.
بهترین کار ما در هر زمینهای که باشد میتواند منزوی شود، زیرا هیچ تضمینی وجود ندارد، هیچ نقشهای برای دنبالکردن نداریم، انبوهی از مردم هم منتظر نیستند که مطمئن باشیم محصول ما روی آنها جواب میدهد. اینجا زمانی است که حمایت همتایان، بیشترین معنا را دارد و زمانی است که پشتیبانی آنها به تکامل و پیشرفت یک زمینهی کاری کمک میکند.
«همتا»(Peer) یک عنوان شغلی است و قابل کسب است. یکی از راههای کسب آن، یافتن دیگران، برقراری ارتباط با آنها و رهبری ایشان است. ما زندگی خود را صرف یافتن همتایانی میکنیم که ما را بپذیرند، اما در واقع این شانس را داریم که ساختاری برای همتایان خود ایجاد کنیم تا یکدیگر را پیدا کنند.
اکثر مردم میگویند که وقتی در اتاقی غریبه هستند، دوست دارند به گرمی از آنها استقبال شود. در عین حال، این نیز درست است که وقتی صدای جدیدی از راه میرسد، ما تردید داریم که از او استقبال گرمی انجام دهیم. این یک غریزهی طبیعی است و ارزشش را دارد که خلاف آن عمل کنیم.
سازماندهی همتایانتان باعث احساسی ناخوشایند میشود. مگر شما چه کسی هستید که سه یا چهار نفر دیگر را برای جلسهی هفتگیِ بحث دربارهی پیشرفت پروژه یا جلسهی طوفان مغزی دربارهی یک ایده(mastermind check in) دعوت کنید؟ مگر شما چه کسی هستید که در مورد ایدهای جدید صحبت کنید که هنوز شفاف و آشکار نیست یا به راحتی قابل دفاع نیست؟ خب، اگر شما آن فرد نیستید، پس چه کسی است؟
استیو متشکرم.
.