آیینی که به اصلاح امور دنیایی پردازد و مشوق بسط معیشت و زندگانی باشد، وسیله‌ی تعالی اقوام می‌گردد، از آنکه، جهتِ عمومی آن، با قانون طبیعیِ ترقی و حیاتِ انسانی مطابقت دارد.
و برعکس، هرگاه عقاید مذهبی توجه آدمی را از جهان طبیعی و حقیقی به آسمان اوهام و خیال پردازی بکشاند، آثارش فقر است و ادبار و انحطاطِ اجتماعی.
به همین جهت، باز می‌بینیم زمانی که کیش ایرانیان «عنصری و مادی» بود، عامل اعتلا و پیشرفت جامعه گردید و همین که احکام آن، عملاً تغییر ماهیت داد و به تعصب و اوهام پرستی رسید، سد ترقی گردید و سبب خرابی و ویرانی.

📚اندیشه‌های میرزا آقاخان کرمانی
✍فریدون آدمیت

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing