به بهانه سقوط جمهوری ریاستی خاندان اَسد نقدی خودمانی بر این سیستم مادامی که این جریان مافیایی و كثيف بتواند کار کند بزرگترین شهرها حامی چنین سیاستمداران و رژیمی خواهند بود و در عمل قدرت سیاسی نه برای کشور بلکه برای رانت به پر جمعیت ترین بخشهای کشور آرایش می یابد سیستمی که روزی کشور را به پایه فروپاشی خواهد برد و در آن روز مردم عصیان زده کمتری وجود دارند که به نقش خود در این مافیای سیاسی واقف باشند ! نقطه اصلی تفاوت یک نظام پادشاهی با جمهوری در اینجاست که پادشاه نمی تواند رشوه پردار رای دهندگان باشد بلکه او نگاهبان کشور است و از این بابت در جوامع پادشاهی فسادسیستماتیکی که بین مردم و شهرهای بزرگ با رژیم سیاسی شکل میگیرد را کمتر شاهدیم. دیکتاتوری توده ای را حتا در یک نظام پارلمانی چه از نوع پادشاهی یا جمهوری نمی بایست با تعداد نمایندگان به نسبت جمعیت ایجاد کرد در این شکل باز هم تعداد نمایندگان بیشتر مناطق پر جمعیت تر رابطه مافیایی بین سیاستمداران با رای دهندگان را برقرار خواهد کرد مصداق این امر را میتوان در راهیابی جبهه ملی به مجلس از مسیر تنها تهران مشاهده کرد