هیچ پارلمانی یا جمع بشری و نسلی از انسانها، در هیچ سرزمینی صاحب این حق نیست که آیندگان را تا ابد متعهد و متقاعد کند یا حکم کند که در جهان آینده چگونه حکومت شود، یا چه کسی حاکم باشد...
آنانی که این دنیا را ترک گفتهاند، و یا کسانی که هنوز قدم به این جهان نگذاشته اند، تا آنجا که در تخیل ما فانیان می گنجد٬ از هم فاصله دارند . پس چه تعهد و قیدی بین دو فاصله بی نهایت می تواند وجود داشته باشد، چه قانون یا اصلی از این دو ناموجود استخراج شدنی است؟
یکی که دیگر وجود ندارد و آن دیگری که هنوز نیامده است؛ پس این دو هرگز در واقعیت با یکدیگر ملاقات نمی کنند، پس چرا یکی باید آن دیگری را به قید خود درآورد!؟
«توماس پین»
در باب حقوق انسانی
@renaissancetranslate