تو ماه هاست رفته ای اما نه
سال هاست
تو سال هاست رفته ای اما نه
قرن هاست
هر روز بی تو حبس ابد بود . . .

بعد از تو
هر صبح جمعه وقتی سیمرغ آفتاب
پر می کشد در آینه ی خونی افق
از زخم های ما نیز
با درد یک کبوتر خونین
پرواز می کند
اما هنوز هم قفس سینه های ما
از کفتران زخمی دلتنگ
خالی نمی شود
قالب تهی نمی کند این کهکشان چرا؟

تو ماه هاست رفته ای اما هنوز هم
در قاب های عکس
لبخند می زنی
گاهی هنوز هم
از بیم دشمنان نگران تو می شویم
عادت نمی کنیم به از دست دادنت

باور نمی کنم
نه تو نمرده ای
تو زنده ای هنوز
"هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق"

تو زنده ای هنوز ،
در قاب های عکس
در گریه های ما
در بغض های نشکن آدینه ی سحر
در خشم های روشن مردان منتظر
در هر چه هست و بود
در انتقام سرکش موعود . . .
تو زنده ای و در همه جا
حتی میان اتش و خون
لبخند می زنی
لبخند می زنی و نمی دانی
از دست می روم . . .

رضا شیبانی

#شهید_سلیمانی