قسمتی از شعرم
وطن عشق درون سینه من
وطن فهرستی از پیشینه من

وطن یعنی زنان زندگی ساز
از آزادی هماره نغمه پرداز

وطن یعنی چکاد مهربانی
مکان نوجوانی و جوانی

وطن یعنی پدر یا مادر من
و یا لبخند ناب خواهر من

وطن یعنی شب یلدا و نوروز
صدای های و هوی حاجی فیروز

وطن تاب و توان و هستی من
وطن خواب و خور سرمستی من

وطن یعنی امید و آرزوها
حکیم طوس و پروین است و نیما

وطن یعنی سرای شعر شيراز
و یا مازندران سبز و اهواز

سپاهان سراسر چون بهشت است
به مانند مه اردیبهشت است

وطن یعنی بلوچستان محروم
هزاران آفرین بر این بر و بوم

وطن یعنی که الوند و نهاوند
دماوند سپید پای دربند

وطن یعنی طلوع خور آسان
بتابد بر سر خاک خراسان

به آذربادگانش خفته چندین
هزاران لاله های سرخ و رنگین

به یادش مردمانی خوب رفتار
به گفتار و به کردار و به پندار

نشابور چه گویم چون که ایام
ندیده همچنان عطار و خیام

به کردستان نگر تا که به بینی
گل اندر گل چو مهسای امینی

وطن یعنی سرای پادشاهان
چو کورش پادشاه دادخواهان

که منشورش سراسر عدل و داد است
بدین خاطر به دنیا یک نماد است

و یا همچون انوشروان عادل
و یا نادر شه نیکو خصایل

و یا یعقوب لیث آل صفار
که فر ایزدی او را سزاوار

وطن یعنی رضاشاه دلاور
شاهنشاهی که با جانم برابر

وطن یعنی سرای پهلوانان
فروغ دیده چابکسواران

چو آرش آن دلیر آسمان پر
و یا چون بابک در خون شناور

چو رستم یا چو کاوه کس نزاده است
اگر چه خسرو و خسرو نژاد است

ولی اکنون وطن در خون فتاده
جلال‌الدین در جیحون فتاده

وطن اکنون به تن صد داع دارد
به جای بلبلاتش زاغ دارد

وطن که سرزمین مشک بیز است
ولی اکنون به شام رستخیز است

وطن چون ماهی افتاده در خاک
اسیری در میان خار و خاشاک

وطن بر تن هزاران تیر دارد
به پاهایش غم زنجیر دارد

به پا خیزید ای مردان ایران
وطن آشفته در دست انیران

نه جای خفتن بیهوده کاریست
به پا خیزیم اگر چه سخت کاری است

به پا خیزیم ای برادر تا نمیریم
وطن از دست ملاها بگیریم

که جای دین درخت حیله کارند
میان خانه هامان کینه بارند

خدا داند چه سرهایی به دار است
چو ملاها به ایران شهریارند

تفو بر تو تفو ای چرخ واهی
که ملا بر سریر تخت شاهی

به پا خیز ای برادر. وقت تنگ است
چو ملا می شود سالار ننگ است

به پا خیزید ایران پس بگیریم
نگین از جنی ناکس بگیریم

قسم بر ترک شیرازی حافظ
بر آن تصویر پردازی حافظ

قسم بر بدی جوی مولیانت
قسم بر یاد یار مهربانت

به سعدی مولوی یا که نظامی
و یا بر تحفه الحرار  جامی

بر آن پیشینه بالا بلندت
به مردان بزرگ ارجمندت

به کین مادران کشته فرزند
به خشم دختران گشته دربند

به زیبا کودکان ماه ایران
به روح پر فتوح شاه ایران

به نبکاها ساریناهای پر شور
به رقص و پایکوبی خدا نور

به ناهید دلیر شیر پیشه
دلاور همچنان شیران بیشه

به بانوی سپهری دلاور
به این اسطوره های مردپرور