▪️زنی که در زمان غیبت، پناهگاه و محل رجوع شیعه شد

🔻احمد بن ابراهیم از اصحاب نزدیک امام حسن عسگری(ع) است؛ می‌گوید «در سال 262 ه‍‌.ق به خدمت حكيمه، خواهر امام هادى(ع) رسيدم. از دين او سؤال كردم، ايشان هم كسانى را كه به امامتشان معتقد بود براى من نام بردند و[در آخر] گفت: محمد پسر حسن است.

🔻به ايشان عرض كردم: جانم به فداى شما! آيا شما او را ديده‌ايد يا از او خبرى داريد؟ گفت:خبرش از أبى محمّد است كه به مادرش نامه نوشت و من به مادر حسن عليه‌السّلام گفتم:بچه كجاست‌؟ گفت: مخفى است و از جايگاهش كسى خبر ندارد.

🔻از حكيمه خاتون پرسيدم: پس شيعه به چه كسى رو بياورد و حاجت و نيازش را بگويد؟
گفت:جدّه ايشان و مادر امام حسن عسكرى(ع).

پرسيدم:امام حسن عسكرى (ع) در اين‌كه به زن وصيت كرده[و امور را به دست يک زن سپرده] به چه كسى اقتدا كرده است‌؟

گفت:ايشان به حسين‌بن‌على (ع) اقتدا كرده است كه در ظاهر به خواهرش زينب (س) وصيت كرد. »

[منبع: الغیبة (للطوسی) / ترجمه عزیزی ؛ ج ۱، ص ۴۱۲]
***

🔻مادر بزرگوار امام حسن عسگری، سوسن [ یا سلیل ] نام داشت. ایشان که شاهزاده‌ای از منطقه نوبه در جنوب مصر بود که در جنگ به اسارت خلفای عباسی درآمد و به‌عنوان کنیز به مدینه اورده شد. اما امام هادی(ع) ایشان را به همسری خود درآوردند و این بانوی فاضل عروس خانه ولی‌ّالله و مادر امام شیعیان شد.

علاّمه مجلسى مى نویسد: مادر امام حسن عسگرى در نهایت ورع ، تقوا، عفاف و صلاح بود.

📝 سیده راضیه حسینی

@Fars_Plus

Comments

Be the first to add a comment