▪️سرزمین ویترینها؛ نگاهی به مجتمعهای تجاری تهران در دهههای ۱۳۷۰ و ۱۳۸۰ خورشیدی
🖋 نویسنده: امیرحسین مقتدایی | کارشناسارشد مطالعات معماری ایران، دانشگاه تهران
اگر خیابان لالهزار و فضاهایی که در آن وجود داشت را پیامآور مدرنیتهی شهری در ایران بدانیم، در کنار تئاتر و سینما، پاساژها نیز حضور پررنگی در این خیابان داشتند. شاید بتوان پاساژ را در پیوند با پرسهزنی که خود از ویژگیهای بارز زندگی شهری معاصر است دانست. اتفاقاً در همین خیابان لالهزار با تمام تغییراتی که در صد سال گذشته در آن رخ داده و در نهایت تقریباً تمام فضاهای فرهنگی خیابان را به تعطیلی و دگرگونی کشانده، پاساژها مقاومت کرده و هنوز به حیات خود ادامه میدهند و انبوهی از جمعیت را به سوی خود میکشانند؛ تا جایی که کوچه برلن در همین خیابانْ عملاً پاساژی بزرگ است. شاید برای ما که در سرزمین تجار بزرگ زندگی میکنیم و بازارهای شهرهای تاریخیمان بزرگترین و زندهترین فضای شهری آنها بوده، پاساژها بیش از هر فضای مدرن دیگری مورد توجه باشد. اما پاساژها تفاوتی با نیای خود پیدا کردهاند حتی مالها و مجتمع های تجاری امروزی با پاساژهای دو نسل پیش تفاوت کارکردی داشته و استفادهکنندگان گستردهتری دارد.
⭕️ ادامۀ مطلب را میتوانید در Instant View یا در وبسایت کوبه به نشانی زیر بخوانید:
https://telegra.ph/am19-12-21https://koubeh.com/am19-12-21/@koubeh