باله‌ی شهرزاد
ارسلان کامکار
با همراهی گروه کامکارها و ارکستر سمفونی

تا آن هنگام که ستارگان می‌درخشند،
جای نومیدی نیست
تا آن هنگام که شب‌ها بر برگ‌ها شبنم می‌نشانند
و آفتاب چهرهٔ صبح را زرّین می‌کند
جای نومیدی نیست.
هرچند که سیل اشک بر گونه‌ها روان شود.
وقتی تو آه می‌کشی، بادها آه می‌کشند
و زمستانْ غصه‌های خود را چون برف
بر گور برگ‌های پاییزی فرو می‌بارد.
امّا زمین بار دیگر زنده می‌شود
و سرنوشتِ تو از کائنات جدا نیست
پس همچنان در سیر و سفر باش
و اگر چندان شاد و سرخوش نیستی
نومید و دل‌شکسته نیز مباش.

امیلی برونته

@designmanufacturing