دوستی نادیده زمانی به نکته ای اساسی اشاره کرده بود: "لنین می گفت سرمایه دار برای سود حاضر است طناب دار خود را هم به اعدام کننده اش بفروشد. شائول دیوید آلینسکی، بعدها به طنز گفته بود: مطمئنم می توانم یک سرمایه دار را به سرمایه گذاری برای انقلابی که روز یکشنبه برای او سود دارد قانع کنم در حالی که همان انقلاب روز دوشنبه به اعدام او منجر خواهد شد".

این تاکید در فهم رفتار کشورهای قدرتمند دنیا مثل امریکا ضروری است که به عنوان سیاستمدار در بلندمدت نمی توانید به ملاحظات اقتصادی و تولید ثروت بی اعتنا باشید؛ حتی برای ایدئولوژیک ترین سیاست ها هم باید توجیهی اقتصادی بتراشید، والا اهالی قدرتمند اقتصاد شما و سیاست هایتان را پس می زنند.

ایران اقتصاد کوچکی است، آنقدر که می توان با تحریم آن را دور زد و ندیده اش گرفت، راه جدی گرفته شدن آن هم تولید ثروت حداکثری است تا آن را جدی بگیرند. کشوری که خود را طرفی سودآور برای جهانیان تعریف کند، از پس ایدئولوگ های جنگ طلب هم بر خواهد آمد، والله اعلم.

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@Rahbordchannel