سالور
وقتی در جاهای عمومی تردد میکنی تازه میفهمی که چقدر آموزش اصول ساده زندگی اجتماعی کم بوده. آدم‌های خودخواهی که همه چیز رو فقط حق خودشون می‌دونند.
متاسفانه اونقدر هم از سمت حکومت دچار محدودیت و تضعیع حقیم که فکر میکنیم هر مقررات یا راه و رسمی که با روند عادی‌مون مغایره حتما بده.
مثل چی؟
تا به کسی میگی در فضای بسته سیگار نکش گارد میگیره یا اگر بگی موقع راه رفتن در پیاده‌رو سیگار نکش که دودش نفرات پشت سرت رو اذیت نکنه با تعجب نگاهت میکنه
اگر بگی توی مترو کوله‌ات رو از پشتت دربیار و دستت بگیر که جای کمتری بگیره، یا روی زمین نشین یا با صدای بلند ویدیو نبین.
یا صبر کن بقیه پیاده بشن و بعد هجوم ببر داخل یا هل نده یا اگر در داره بسته میشه جلوش رو نگیر که قطار تاخیر بخوره و... فکر میکنه صحبت درباره سلیقه شخصیه و داری آزادیش رو محدود میکنی.
کلا اونقدر آزادی اجتماعی نداریم که فکر میکنیم آزادی یعنی هرچیز و کاری که ما بخوایم
راستش این قضیه آینده‌ ترسناکی رو برای مناسبات اجتماعی، حتی بعد از ج‌ا ترسیم میکنه.
جامعه‌ای متشکل از تعداد زیادی افراد اجتماع‌ناپذیر و مقاوم در برابر آموزش و تغییر.


اسکای
من هربار از آسانسور ساختمان پزشکان میخوام استفاده کنم یه دور سر نوبت صف تذکر میدم، یه دور سر تعداد که تو آسانسور ۴ نفره قرار نیست ۶نفر تنگ هم بچسبیم، یه دور موقع بیرون اومدن که بذار اول اونا بیان بیرون بعد تو برو داخل،
تو صف میگم اینقدر نچسبید به آدم
واقعا زندگی اجتماعی سخت شده

هستیا
بعضی مواردی که گفتین مختص ایران نیست
تو همه جای دنیا آدم خودخواه اجتماع ناپذیر هست. همونا که تو فضای عمومی بلندبلند ویدیو تماشا میکنن یا موقع خروجی بدون راهنما از لاین وسط میزنن لای ماشینا که تو صف‌ان، یا اونا که با سیگار راه میرن...
جمعیت دنیا نسبت به پتانسیل آموزشیش یهو زیادشده

@Ellinne

Comments

Be the first to add a comment