✳️ جنگ هفت گردان یا نبرد هفت پهلوان
✳️ بخش : دوم ( پایانی )
❇️ پیران با سپاهش چون آتش نزد رستم رفت و رستم خشمناک تعداد زیادی از آنان را تلف کرد. پیران شکست‌خورده بازگشت.
افراسیاب به بزرگان گفت : اگر این جنگ ادامه یابد چیزی از ما نمی‌ماند ما به نامداری احتیاج داریم که رستم را به خاک درآورد. دلیری به نام پیلسم که پسر ویسه و برادر پیران بود جلو آمد و اجازه نبرد خواست.
پسران ویسه مردان دلیر و شجاعی اند . آنها با آنکه تورانی و دشمن ایرانیان بودند اما دارای مرام و منش پهلوانی بودند از این رو تورانیان فرماندهی ارتش خود را به پسران ویسه سپرده بودند.
پیلسم شجاعانه با خشم به سوی دلاوران ایرانی تاخت تا به گرگین رسید و تیغی بر سر اسبش زد وقتی گستهم چنین دید آمد و با او درآویخت و هرچه به کمر او نیزه زد گزندی به او نیامد اما پیلسم تیغی بر سر کلاهخود او زد که کلاه از سرش افتاد. زنگه شاوران که چنین دید به کمک دوستش آمد و به پیلسم حمله کرد اما پیلسم برگستوان او را هم چاک‌چاک کرد. گیو غرید و به یاری سه پهلوان آمد و با پیلسم برآویخت و جنگ سختی درگرفت.
پیران وقتی دید برادرش تنها شده است به یاری او رفت و به گیو گفت: شما چهار نفر هنری ندارید که با یک نفر می‌جنگید. پس رستم از آن‌سو به کمک آمد و به‌سوی پیلسم تاخت بطوریکه پیلسم مجبور به فرار شد و تعدادی از تورانیان هم کشته شدند وقتی افراسیاب چنین دید پرسید: در لشکر من کسی نیست که بتواند از عهده هفت نفر برآید؟ الکوس جنگی کجاست؟
الکوس آمد و گفت : اگر شهریار دستور دهد من دمار از روزگار آنان درمی‌آورم . افراسیاب تائید کرد و الکوس به‌پیش رفت. در برابرش زواره (برادر رستم) را دید فکر کرد رستم است با او برآویخت و نیزه زواره را به دونیم کرد و زخمی بر زواره زد که او بی‌هوش شد. الکوس از اسب پایین آمد تا سر زواره را ببرد اما وقتی رستم برادرش را دید نتوانست تحمل کند و مانند آتش به‌سوی او شتافت و غرید. الکوس زود بر اسب نشست و گفت : رستم تویی ؟ من فکر کردم اوست.
الکوس با رستم برآویخت و نیزه‌ای بر کمربند رستم زد اما نتوانست کاری از پیش ببرد پس رستم نیزه‌ای بر سر مرد شجاع تورانی زد و مغفرش را غرق در خون کرد.
وقتی افراسیاب چنین دید به لشکریان گفت: همگی باهم حمله کنید. پس همه تورانیان حمله کردند و یلان ایرانی هم به نبرد با آنها پرداختند و بسیاری از آنان را کشتند. افراسیاب که چنین دید قصد فرار کرد. رستم با رخش به دنبالش روان شد وقتی به نزدیک شاه توران رسید کمندی گرفت و خواست افراسیاب را به بند آورد اما افراسیاب از کمند او گریخت و از رودخانه گذشت و فرار کرد. تورانیان وقتی فرمانده خود را در حال فرار دیدند همگی متواری شدند.
هفت پهلوان، نامه‌ای به کاووس شاه نوشتند و ماجرا را بازگفتند و گرگین نامه را برد. رستم و پهلوانان دو هفته بیشتر با شادمانی آنجا آسودند و هفته سوم نزد شاه رفتند.
چنین است رسم سرای سپنج
یکی زو تن آسان و دیگر به رنج
برین و بران روز هم بگذرد
خردمند مردم چرا غم خورد
#شاهنامه
✍ یونس پیرزاده
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
✳️ بخش : دوم ( پایانی )
❇️ پیران با سپاهش چون آتش نزد رستم رفت و رستم خشمناک تعداد زیادی از آنان را تلف کرد. پیران شکست‌خورده بازگشت.
افراسیاب به بزرگان گفت : اگر این جنگ ادامه یابد چیزی از ما نمی‌ماند ما به نامداری احتیاج داریم که رستم را به خاک درآورد. دلیری به نام پیلسم که پسر ویسه و برادر پیران بود جلو آمد و اجازه نبرد خواست.
پسران ویسه مردان دلیر و شجاعی اند . آنها با آنکه تورانی و دشمن ایرانیان بودند اما دارای مرام و منش پهلوانی بودند از این رو تورانیان فرماندهی ارتش خود را به پسران ویسه سپرده بودند.
پیلسم شجاعانه با خشم به سوی دلاوران ایرانی تاخت تا به گرگین رسید و تیغی بر سر اسبش زد وقتی گستهم چنین دید آمد و با او درآویخت و هرچه به کمر او نیزه زد گزندی به او نیامد اما پیلسم تیغی بر سر کلاهخود او زد که کلاه از سرش افتاد. زنگه شاوران که چنین دید به کمک دوستش آمد و به پیلسم حمله کرد اما پیلسم برگستوان او را هم چاک‌چاک کرد. گیو غرید و به یاری سه پهلوان آمد و با پیلسم برآویخت و جنگ سختی درگرفت.
پیران وقتی دید برادرش تنها شده است به یاری او رفت و به گیو گفت: شما چهار نفر هنری ندارید که با یک نفر می‌جنگید. پس رستم از آن‌سو به کمک آمد و به‌سوی پیلسم تاخت بطوریکه پیلسم مجبور به فرار شد و تعدادی از تورانیان هم کشته شدند وقتی افراسیاب چنین دید پرسید: در لشکر من کسی نیست که بتواند از عهده هفت نفر برآید؟ الکوس جنگی کجاست؟
الکوس آمد و گفت : اگر شهریار دستور دهد من دمار از روزگار آنان درمی‌آورم . افراسیاب تائید کرد و الکوس به‌پیش رفت. در برابرش زواره (برادر رستم) را دید فکر کرد رستم است با او برآویخت و نیزه زواره را به دونیم کرد و زخمی بر زواره زد که او بی‌هوش شد. الکوس از اسب پایین آمد تا سر زواره را ببرد اما وقتی رستم برادرش را دید نتوانست تحمل کند و مانند آتش به‌سوی او شتافت و غرید. الکوس زود بر اسب نشست و گفت : رستم تویی ؟ من فکر کردم اوست.
الکوس با رستم برآویخت و نیزه‌ای بر کمربند رستم زد اما نتوانست کاری از پیش ببرد پس رستم نیزه‌ای بر سر مرد شجاع تورانی زد و مغفرش را غرق در خون کرد.
وقتی افراسیاب چنین دید به لشکریان گفت: همگی باهم حمله کنید. پس همه تورانیان حمله کردند و یلان ایرانی هم به نبرد با آنها پرداختند و بسیاری از آنان را کشتند. افراسیاب که چنین دید قصد فرار کرد. رستم با رخش به دنبالش روان شد وقتی به نزدیک شاه توران رسید کمندی گرفت و خواست افراسیاب را به بند آورد اما افراسیاب از کمند او گریخت و از رودخانه گذشت و فرار کرد. تورانیان وقتی فرمانده خود را در حال فرار دیدند همگی متواری شدند.
هفت پهلوان، نامه‌ای به کاووس شاه نوشتند و ماجرا را بازگفتند و گرگین نامه را برد. رستم و پهلوانان دو هفته بیشتر با شادمانی آنجا آسودند و هفته سوم نزد شاه رفتند.
چنین است رسم سرای سپنج
یکی زو تن آسان و دیگر به رنج
برین و بران روز هم بگذرد
خردمند مردم چرا غم خورد
#شاهنامه
✍ یونس پیرزاده
@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment