👍نفرت از جمهوری اسلامی، بعضی از مخالفانش را تا جایی کور کرده که دیگر خود ایران را نمی‌بینند. آن‌قدر در آرزوی سقوط حکومت فرو رفته‌اند که فراموش کرده‌اند زیر بمب، فقط حکومت نمی‌سوزد؛ کشور می‌سوزد، مردم می‌سوزند، و آینده نابود می‌شود.
فقر تحلیل جنگ‌طلبان ایرانی همین‌جاست: خیال می‌کنند بمباران می‌تواند جای سیاست را بگیرد و آزادی را از آسمان نازل کند. هنوز نفهمیده‌اند که جنگ، جامعه را آزاد نمی‌کند؛ آن را فرسوده، ویران و پراکنده می‌کند. از آن بدتر، حکومت ایران هم از دل جنگ ضعیف‌تر و انسانی‌تر بیرون نمی‌آید؛ رادیکال‌تر، امنیتی‌تر بیرون می‌آید. برای همین، آن‌هایی که امروز ساده‌دلانه از حکومت می‌خواهند جنگ را متوقف کند، انگار هنوز ماهیت این منطق را نشناخته‌اند. درخواست از ساختاری که سال‌ها از بحران، دشمن‌سازی و مرگ برای بازتولید قدرت استفاده کرده که ناگهان در میانه جنگ به عقلانیت رو بیاورد، بیشتر به یک شوخی کودکانه شبیه است تا تحلیل سیاسی.
و با این همه، همان‌هایی که برای تحریم کف زدند، برای حمله هلهله کردند و برای ترامپ و نتانیاهو رقصیدند، حالا می‌گویند: «ما که تصمیم‌گیر جنگ نبودیم.» بله، شاید ماشه را آن‌ها نکشیدند، اما کسی که برای جنگ مشروعیت می‌سازد، خشونت را عادی می‌کند و ویرانی را به اسم رهایی می‌فروشد، در تهییج ماشین جنگ بی‌نقش نیست. آن بی‌خردی که پشت تریبون می‌ایستد و از ادامه اقدام نظامی حرف می‌زند، از مرز حماقت گذشته‌؛ چون دیگر حتی نمی‌فهمند آنچه می‌خواهند ادامه پیدا کند، نه راه نجات، که روند نابودی یک کشور است.
ایران میدان تسویه‌حساب نیست؛ خانه مردمی است که هم از استبداد زخم خورده‌اند و هم از جنگ.
#محمدرضا_شمس

📱Ellinne

Comments

Be the first to add a comment