✳️ درس‌هایی از مشاوران هاروارد برای برنامه‌ریزان

✅ نمونه دیگری از این نوع اظهارنظرها در کتاب برنامه‌ریزی در ایران نوشته «مک لئود» عضو دیگر گروه مشاورین هاروارد آمده است که می‌گوید: «نظام اداری ابزار اجرای سیاست اقتصادی است و هرگونه نقص و ضعف آن تحقق سیاست‌ها را مختل می‌کند، وی وضعیت انضباط مالی در سال ۱۳۴۰ با دوران مشروطه و حضور مورگان شوستر برای اصلاح سازمان اداری وزارت مالیه در زمان مشروطه را -با سال ۱۲۹۸- مقایسه کرده و از اینکه هیچ تغییری در امور محتوایی اتفاق نیفتاده و تنها نام وزارت مالیه به وزارت دارایی تغییر یافته تعجب می‌کند...».

■ مجموعه نقطه‌نظرات مشاورین هاروارد پس از ترک ایران در چند محور اصلی قابل احصاء است:
● خودپرستی اداری و وجود نگرش «ما بهتر از شما کار می‌کنیم»
● تمایل به تعارفات و تبعیت از خوشایندترین راه‌حل مسئله
● کلی‌گویی و فقدان جزئیات در برنامه‌ها
● ترجیح توسعه فیزیکی و عمرانی بر توسعه اجتماعی
● تکیه بر راه‌حل‌های مفروض
● عدم جلب نظرات موافق مردم در قبال اهداف طرح‌ها و برنامه‌ها
● بیان امید و آرزو به جای هدف در برنامه
● عدم پذیرش هزینه تغییرات و اصلاحات توسط جامعه
● اهمیت روابط شخصی و عدم تمایز بین منازعات فکری و منازعات شخصی
● تحمیل بار سنگین کارها بر دوش مدیران به دلیل فقدان انضباط اداری
● وفاداری به گروه به جای ساختار، در سازمان‌های دیوان‌سالار
● پریشانی و آشفتگی بازیگران برنامه، ناشی از هرج‌ومرج‌های سیاسی
● غالب‌بودن رویکرد ارائه ظن و گمان به جای تحلیل علمی
● وجود همزیستی به جای همکاری در ارتباط دستگاه‌ها
● ابهام در واگذاری مسئولیت‌ها
● بیماری جلسه‌بازی با هدف سبک‌کردن بار مسئولیت
● دوستی و رفاقت به جای روابط رسمی
● مایملک شخصی و کانون قدرت‌شدن هر شغل اداری
● فقدان نظام سلسله‌مراتبی
● فقدان پاسخ‌گویی در قبال رفتار اداری

ادامه مطلب؛
https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-889634
https://t.me/ExecutiveManagement

Comments

Be the first to add a comment