ادبیات کودک و نوحوان
#قسمت_چهارم

" اصول خاص ادبیات کودک و نوجوان "

4- تناسب اثر با زبان مخاطبان
زبان آموزی برای گروه های سنی، امری حیاتی و نیازی بنیادین است، زبان آنان با واژه هایی شناخته شده و محدود باز می شود. پس از آن با واژه هایی بیشتر، دستوری ساده و جمله های کوتاه گسترش می یابد. سپس متن هایی ساده و روان در چارچوب زبان معیار، در اختیار آنان قرار می گیرد و همراه با رشد روزافزون آنان گسترده و پیچیده می شود، بنابراین لازم است که زبان آفرینش های ادبی، ساده، رسا، شیوا، هماهنگ با رشد ذهنی و زبانی در خور توانایی، توانمندی ها و تجربه های هریک از گروه های سنی باشد تا زمینه آموزش زبان، افزایش گنجینه واژگان، ایجاد رابطه و دستیابی آنان به پیام آثار ادبی فراهم شود.

5- تناسب اثر با تجربه های مخاطبان
تجربه اندوزی های کودکان، از هنگامی که قدرت تشخیص پیدا می کنند، با تجربه های ساده و محدود آغاز، و برابر توانایی هایی شخصی، نوع زندگی و فرهنگ خانواده و جامعه آنان، پیچیده، گوناگون و گسترده می شود، برخی از این تجربه ها فردی و برخی دیگر گروهی و همگانی است. دسته بندی این تجربه ها، بر پایه ویژگی های گروهی و همگانی گروه های سنی، زمینه ساز ورود آفرینندگان آثار ادبی به دنیای آنان است. آثاری که با توجه به این تجربه ها آفریده شود احساس و عاطفه مخاطبان را بر می انگیزد.

6- تناسب اثر با شرع و عرف جامعه مخاطبان
آموزش و پرورش افراد هر جامعه، بر پایه اصول و مبانی نظری و عملی یک مکتب استوار است، انسان در مکتب های گوناگون، تعریف ها، وظیفه های فردی و جمعی گوناگون دارد، انسان اسلام «بود»الهی ،« نمود» مادی و استعداد خداگونی دارد، دنیا جولانگاه زندگی گذارای او آخرت سرای زندگی پایدار اوست. آرمان دنیای او، جانشینی خدا، رسالت او بندگی خدا، آباد کردن زمین و توشه برگرفتن برای آخرت خویش است.

کتاب ادبیات کودک و نوجوان، سازمان پژوهش و برنامه ریزی آموزشی، سال 1386
گردآوری : اصغر عیسی پور کهلبونی

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

Comments

Be the first to add a comment