✳️ دانشجویان ایرانی در دانشگاه های آمریکایی! چرا؟ چقدر؟
✅ این سوال مهمی است و پاسخ به آن ما را به نکات مهمی رهنمون می کند. پیش از پاسخ به این پرسش بیائید قدری درباره علت اهمیت این سوال تامل کنیم.
دانشگاه های برتر آمریکا عموماً دارای جایگاه شاخص در رتبه بندی های بین المللی هستند و لذا ورود به این دانشگاه ها پس از عبور از فیلترهای متعدد است. در واقع مساله اصلی «رقابت بین المللی» است که میان دانشجویان تحصیلات تکمیلی برای ورود به این دانشگاه ها وجود دارد.
🔸با توجه به این واقعیت، موضوع بالا را به شکل دیگری ببینیم و یک پله به عقب نگاه کنیم:
چرا در مقایسه با دانشگاه های اروپا، شرق آسیا، و حتی کانادا، دانشگاه های آمریکایی رتبه های برتری در مقیاس بین المللی دارا هستند؟
پاسخ به این سوال، کوتاه نیست چون که «صنعت آموزش» یکی از پیچیده ترین صنایع در آمریکاست. پاسخ اجمالی به این سوال پایه، شامل موارد زیر است:
✔️1- دانشگاه های آمریکا ارتباط تنگاتنگی با صنعت دارا هستند و تعامل (اندرکنش) میان صنعت و دانشگاه باعث فربه شدن فرآیند آموزش/تولید علم شده است.
✔️2- «اقتصاد دانشگاه» در آمریکا به شکلی است که دانشگاه ها درآمدهای مختلف/متعددی دارا هستند و لذا نهاد دانشگاه از استقلال نسبی برخوردار است (در مقایسه با شرق آسیا و حتی اروپا)؛ و عملا دانشگاه چندان ذیل دولت قرار نمی گیرد. خلاصه تر بگوییم: دانشگاه یک نهاد دولتی نیست چون اساساً دولتی شدنِ یک نهاد باعث اینرسی بالا در آن نهاد می شود (در حالی که نهاد دانشگاه در آمریکا چابک است).
✔️3- بودجه هایی که بنیاد علوم (NSF) برای پژوهش های مرز دانش قائل می شود بودجه های هنگفتی است و این باعث شده تا به عنوان «نقش مکمل» در کنار دیگر درآمدهای دانشگاه، به فرآیند تولید علم کمک شود.
🔹 حال بازگردیم به سوال اول:
در هر سال تحصیلی چند دانشجوی ایرانی در آمریکا هستند؟
در پاسخ به این سوال می توان گفت که طی سال های اخیر در هر سال تحصیلی حدودا 11000 (یازده هزار) دانشجوی ایرانی در آمریکا مشغول به تحصیل هستند.
🔺عدد درشتی است؟
اگر به قدرمطلق عدد نگاه کنیم عدد بزرگی به نظر می رسد. یعنی که طی شش سال گذشته هر سال حدود 11000 تن از بهترین فارغ التحصیلانِ دانشگاههای کشورمان در مراکز تحقیقاتی آمریکا مشغول به تحصیل شده اند. این یعنی فقط از 2017 تا امروز بیش از 60هزار تن از فرزندان سرزمین ایران.
🔸 اما بیائید به جای نگاه به قدرمطلق عدد، با نگاهی مقایسه ای به آمار نگاه کنیم:
طبق آمار رسمی (که هر سال توسط وزارت علوم آمریکا منتشر می شود) تعداد کل دانشجویان بین المللی شاغل به تحصیل در سال تحصیلی گذشته در ایالات متحده یک میلیون و پنجاه و هفت هزار نفر بوده است. این آمار قبل از کرونا به حدود یک میلیون و صدهزار دانشجوی بین المللی هم رسیده بود.
🔵 جالب اینجاست که بدانیم که اکنون حدود 300هزار دانشجوی چینی در آمریکا مشغول به تحصیل هستند و حدود 200 هزار دانشجوی هندی.
حتی کشور ژاپن با وجود آن همه صنعت و برخورداری از دانشگاه هایی مانند توکیوتِک و کیوتو، شانزده هزار دانشجوی تحصیلات تکمیلی در آمریکا دارد.
🔹 بله اعداد سخن می گویند. همیشه عدد، رقم و آمار باعث می شود که از اتاق فکر خود خارج شویم و با واقعیتهای دنیا موجه شویم.
یازده هزار دانشجوی ایرانی در برابر آن سیصدهزار دانشجوی چینی یا دویست هزار دانشجوی هندی باعث می شود که گمان نکنیم قدرمطلق تعداد دانشجویان ایرانی در ایالات متحده عدد بزرگی است. بلکه باعث می شود که بدانیم ابعاد صنعت آموزش در مقیاس بین المللی چقدر بزرگ است و برای تک تک آن یازده هزار دانشجوی کشورمان ارزش قائل شویم. چون آنها کسانی هستند که در یک رقابت نفسگیرِ بین المللی با چینی ها، هندی ها، اروپایی ها، ترکیه ای ها، اعراب و... موفق به حضور در یک آزمایشگاه تراز بین المللی شده اند.
🔸 دانشجویان ایرانی شاغل به تحصیل در آمریکا عموما از خانواده های طبقه متوسط هستند و هیچ کدام با بورسیه تحصیلی دولت ایران مشغول به تحصیل و پژوهش نیستند. با گران شدن دلار و بد شدن شرایط اقتصادی کشورمان، برخی از آنها حتی مقدار اندک پس انداز مثلا دویست-سیصد دلاری خود را برای والدین بازنشسته شان می فرستند. این در حالی است که بن سلمان حدود 16هزار دانشجوی عربستانی را با بورسیه (و با پول نفت) برای تحصیل به آمریکا فرستاده است.
دانشجویانی که هیچ کدام درکی از مرارت و محدودیت های مالی دانشجویان ایرانی ندارند.
🔺 دانشگاه، یک ساختار است.
این ساختار، محصول ذهن انسان و همچنین محصول سعی و خطای بسیار در حوزه آموزش است.
نگاهِ دایم به «ابعاد صنعت آموزش» در مقیاس بین المللی برای ما یک ضرورت است. تا زمانی که با نگاهِ مقایسه ای به اعداد نگاه نکنیم در اتاق ذهن خود به نتیجه گیری های قبلی خود خواهیم رسید.
✍ محمدرضا اسلامی
https://t.me/ExecutiveManagement
✅ این سوال مهمی است و پاسخ به آن ما را به نکات مهمی رهنمون می کند. پیش از پاسخ به این پرسش بیائید قدری درباره علت اهمیت این سوال تامل کنیم.
دانشگاه های برتر آمریکا عموماً دارای جایگاه شاخص در رتبه بندی های بین المللی هستند و لذا ورود به این دانشگاه ها پس از عبور از فیلترهای متعدد است. در واقع مساله اصلی «رقابت بین المللی» است که میان دانشجویان تحصیلات تکمیلی برای ورود به این دانشگاه ها وجود دارد.
🔸با توجه به این واقعیت، موضوع بالا را به شکل دیگری ببینیم و یک پله به عقب نگاه کنیم:
چرا در مقایسه با دانشگاه های اروپا، شرق آسیا، و حتی کانادا، دانشگاه های آمریکایی رتبه های برتری در مقیاس بین المللی دارا هستند؟
پاسخ به این سوال، کوتاه نیست چون که «صنعت آموزش» یکی از پیچیده ترین صنایع در آمریکاست. پاسخ اجمالی به این سوال پایه، شامل موارد زیر است:
✔️1- دانشگاه های آمریکا ارتباط تنگاتنگی با صنعت دارا هستند و تعامل (اندرکنش) میان صنعت و دانشگاه باعث فربه شدن فرآیند آموزش/تولید علم شده است.
✔️2- «اقتصاد دانشگاه» در آمریکا به شکلی است که دانشگاه ها درآمدهای مختلف/متعددی دارا هستند و لذا نهاد دانشگاه از استقلال نسبی برخوردار است (در مقایسه با شرق آسیا و حتی اروپا)؛ و عملا دانشگاه چندان ذیل دولت قرار نمی گیرد. خلاصه تر بگوییم: دانشگاه یک نهاد دولتی نیست چون اساساً دولتی شدنِ یک نهاد باعث اینرسی بالا در آن نهاد می شود (در حالی که نهاد دانشگاه در آمریکا چابک است).
✔️3- بودجه هایی که بنیاد علوم (NSF) برای پژوهش های مرز دانش قائل می شود بودجه های هنگفتی است و این باعث شده تا به عنوان «نقش مکمل» در کنار دیگر درآمدهای دانشگاه، به فرآیند تولید علم کمک شود.
🔹 حال بازگردیم به سوال اول:
در هر سال تحصیلی چند دانشجوی ایرانی در آمریکا هستند؟
در پاسخ به این سوال می توان گفت که طی سال های اخیر در هر سال تحصیلی حدودا 11000 (یازده هزار) دانشجوی ایرانی در آمریکا مشغول به تحصیل هستند.
🔺عدد درشتی است؟
اگر به قدرمطلق عدد نگاه کنیم عدد بزرگی به نظر می رسد. یعنی که طی شش سال گذشته هر سال حدود 11000 تن از بهترین فارغ التحصیلانِ دانشگاههای کشورمان در مراکز تحقیقاتی آمریکا مشغول به تحصیل شده اند. این یعنی فقط از 2017 تا امروز بیش از 60هزار تن از فرزندان سرزمین ایران.
🔸 اما بیائید به جای نگاه به قدرمطلق عدد، با نگاهی مقایسه ای به آمار نگاه کنیم:
طبق آمار رسمی (که هر سال توسط وزارت علوم آمریکا منتشر می شود) تعداد کل دانشجویان بین المللی شاغل به تحصیل در سال تحصیلی گذشته در ایالات متحده یک میلیون و پنجاه و هفت هزار نفر بوده است. این آمار قبل از کرونا به حدود یک میلیون و صدهزار دانشجوی بین المللی هم رسیده بود.
🔵 جالب اینجاست که بدانیم که اکنون حدود 300هزار دانشجوی چینی در آمریکا مشغول به تحصیل هستند و حدود 200 هزار دانشجوی هندی.
حتی کشور ژاپن با وجود آن همه صنعت و برخورداری از دانشگاه هایی مانند توکیوتِک و کیوتو، شانزده هزار دانشجوی تحصیلات تکمیلی در آمریکا دارد.
🔹 بله اعداد سخن می گویند. همیشه عدد، رقم و آمار باعث می شود که از اتاق فکر خود خارج شویم و با واقعیتهای دنیا موجه شویم.
یازده هزار دانشجوی ایرانی در برابر آن سیصدهزار دانشجوی چینی یا دویست هزار دانشجوی هندی باعث می شود که گمان نکنیم قدرمطلق تعداد دانشجویان ایرانی در ایالات متحده عدد بزرگی است. بلکه باعث می شود که بدانیم ابعاد صنعت آموزش در مقیاس بین المللی چقدر بزرگ است و برای تک تک آن یازده هزار دانشجوی کشورمان ارزش قائل شویم. چون آنها کسانی هستند که در یک رقابت نفسگیرِ بین المللی با چینی ها، هندی ها، اروپایی ها، ترکیه ای ها، اعراب و... موفق به حضور در یک آزمایشگاه تراز بین المللی شده اند.
🔸 دانشجویان ایرانی شاغل به تحصیل در آمریکا عموما از خانواده های طبقه متوسط هستند و هیچ کدام با بورسیه تحصیلی دولت ایران مشغول به تحصیل و پژوهش نیستند. با گران شدن دلار و بد شدن شرایط اقتصادی کشورمان، برخی از آنها حتی مقدار اندک پس انداز مثلا دویست-سیصد دلاری خود را برای والدین بازنشسته شان می فرستند. این در حالی است که بن سلمان حدود 16هزار دانشجوی عربستانی را با بورسیه (و با پول نفت) برای تحصیل به آمریکا فرستاده است.
دانشجویانی که هیچ کدام درکی از مرارت و محدودیت های مالی دانشجویان ایرانی ندارند.
🔺 دانشگاه، یک ساختار است.
این ساختار، محصول ذهن انسان و همچنین محصول سعی و خطای بسیار در حوزه آموزش است.
نگاهِ دایم به «ابعاد صنعت آموزش» در مقیاس بین المللی برای ما یک ضرورت است. تا زمانی که با نگاهِ مقایسه ای به اعداد نگاه نکنیم در اتاق ذهن خود به نتیجه گیری های قبلی خود خواهیم رسید.
✍ محمدرضا اسلامی
https://t.me/ExecutiveManagement
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment