Иложсизлик тилсиз ёв, кўринмас балодир. Шу туфайли кимдир қўлига қурол олади, кимдир эса бўйнига дор солади. Энди қизимни чиқараман, ўғлимни ўйлантираман деган ёшга етган аёлнинг бўйнига дор солиши ҳам шундан эди. Орзу ҳаваслар кўраман деган ёшга етган, умри далада кетмон чопиб, таппи-чалмалар ёпиб, қўллари косовдек қорайиб кетган қишлоқ аёли, дардга йўлиқиб эри билан докторга боргач бутун дунё унга зулматга айланди.Доктор унга бу дардни даволаш учун умрида кўрмаган, ушамаган фалон доллар кетишини, унга ҳам кафолат йўқлигини айтгач мияси ўргимичак тўрига ўхшаб қолди. Негаки бу пулга собиқ колхоз фермасининг салкам ярим подасини берарди. Бисотидаги онаси берган бир жуфт тилла узуги, икки бош соғин сигирини олмаса бошқа ҳеч нарсаси йўқ эди. Булар сотилган тақдирда ҳам бошланғич таҳлиллар пулини қопларди холос. Онаси берган тилла узукни қизига атаб қўйган эди.Сигирларни эса ўғлига. Аёл бир неча кун хўп ўйлади ва кўп ўйлади. Ундан кўра ўлганим мақул дея, оиласини қийнашни лозим кўрмай бўйнига дор солди...