🔰 "به مناسبت ۱۷ اکتبر روز جهانی ریشه کنی فقر"🔻در روز جهانی ریشهکنی فقر، بیش از هر چیز، تذکری نیاز است برای درهم شکستنِ فانتزیها و باورهای سبکسرانه در خصوص این جرثومه مهیب؛ جرثومهای که رشته حیات میلیونها میلیون انسان را در این کره خاکی میدَرَد و مولد همه نوع مصائب فجیع است در گوشهگوشه دنیا و هر روز بیش از پیش، آبروی بشریت را میبَرَد.
در این روز با خود، واقعیت عریان فقر و گرسنگی را مرور کنیم، این عجیبترین چیزی که آدمیزاد بر آدمیزاد و کشورها بر کشورها و برخی دولتها بر مردم خود و بر دیگر مردم دنیا و البته ابرشرکتها بر خیل عظیم انسانها تحمیل میکنند.
فقر نه طبیعی است و نه قابل تحمل، فقر با تیغهای تیز برندهاش، بر پیکر آدمی شلاق میزند.
خانواده فقیر، باصفا نیستند، بلکه عمیقا رنج میکشند و له میشوند... حتی اگر باصفا باشند، اینجا موزهای نیست که به تماشای مهر و صفای خانوادهای بنشینیم که نای نفس کشیدنش نمانده است.
فقر آباد نمیکند، ویران میکند.
فقر وقتی از نابرابری و تبعیض ناشی شود، طغیان و تباهی و هرج و مرج و جنگ در پی دارد، دیر یا زود.
فقر وقتی نسل به نسل تداوم یابد، سلوک خاص خود را در روان افراد حک میکند؛ سلوکی که به بازتولید مداوم فقر و فلاکت و شکست میانجامد.
فقر فرهنگساز است و زخمهای بیشمار آن، با کمکهای مقطعی و فعالیتهای خیریهای، شاید گاهی التیام یابد، اما هرگز درمان نمیشود.
فقر، روح را به تاراج میبرد، نه فقط روح نداران محتاج را، بلکه چون موریانه، روحِ دارایانِ بیخبر را نیز میجَود و از آنها مجسمههایی بیخاصیت بر جا میگذارد.
تا فقر هست، همه در نهایت بازندهاند... فقرا زندگی مادی خود را و اغنیا، شرافت و اخلاق و مدنیت خود را میبازند.
واقعیت و آمار میگوید چیرگی یک فرد بر فقر حاد خانوادهاش و رسیدنش به کامیابی، استثنایی است که نمیتوان و نباید قاعده فرضش کنیم و این که فقرا را نکوهش کنیم که قفل بر دروازه بخت خویش زدهاند و چون کوشش نمیکنند پیروز نمیشوند، کوچک کردن بحران فقر، پاک کردن صورت مسئله و پوشاندن چهره ظلم زیر نقابی دروغین است.
اگر در روز جهانی ریشهکنی فقر، هیچ کاری نکنیم جز این که تصورات باطل و کودکانه خود را از فقر، از ذهن و ضمیرمان ریشهکن کنیم، قدمی به پیش برداشته ایم... دستکم از جمعِ مولدان و حامیان فقر و ناظران بیخیال و بیقید این قاتل انسانیت، خارج شدهایم.
🆔@imamalisociety