این دو خبر را کنار هم بگذاریم و تحلیل کنیم؛ سدسازی چه هدفی جز سوداگری دنبال می کند؟ چرا بجای این اعداد خبری از نجات آبخوانها نیست؟
1.دفتر اطلاعات و داده‌های آب کشور در آخرین گزارش خود به وضعیت ذخایر سدها و بارندگی در کشور پرداخته است. بنا بر این گزارش، درصد پرشدگی ۱۶ سد کشور، زیر ۵۰ درصد است. آنطور که در این گزارش آمده، درصد پرشدگی سدهای وشمگیر، بوستان و گلستان (گلستان) و رودبال (فارس) به ترتیب صفر و ۲ درصد است. حجم ذخایر آبی این سدها صفر و ۲ میلیون مترمکعب است.
2. وجود ۳۶ سد در حال مطالعه و بهره‌برداری در لرستان حسن‌نژاد؛ مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای لرستان در حوزه دز ۱۶ سد و در حوزه کرخه ۲۰ سد در حال مطالعه و بهره‌برداری داریم.‼️‼️
⛔️ سدسازی در ایران به نام توسعه و با هدف سوداگری در حال تخریب همه جانبه اکوسیستم کشور است. دریاچه ها و تالاب‌های کشور با سدسازی های مکرر و بدون ضابطه به کانون‌های خطر و ریزگردهای سمی تبدیل نموده و زندگی زیستمندانش را نابود کردند.
مگر توان اکولوژیک یک رودخانه چقدر است که دهها سد بر آن ساخته شده و علاوه بر نابودی محیط زیست، دریاچه ها و تالاب‌ها؛ بستر تعارضات اجتماعی را پهن می کنند؟
چرا به اثرات مخرب محیط زیستی و اجتماعی سدسازی های همسایگان از جمله افغانستان، ترکیه و آذربایجان معترضیم؛ اما به سدسازی های غرب و جنوب غرب و شمال ایران که اثرات مخرب آن دست کمی از سدسازی های مرزی ندارد افتخار می کنیم؟ تخریب محیط زیست با سدسازی داخل و خارج ندارد. با وجود گرمایش جهانی و تبخیر شدید ؛ سدسازی راه حل رفع کمبود آب نیست ؛ درحالی‌که آبخوان‌های ما در حال نابودی است و فرونشست چون هیولای خفته ای پایداری کشور را تهدید می کند، اعتبارات هنفگت برای سدسازی هزینه شده اما برای نجات آبخوانها اعتبار چندانی نيست!!
مسئولان وزارت نیرو بویژه شرکت آب نیرو بیایند بگویند برای نجات آب‌های زیرزمینی چه کرده اند؟ مگر وظیفه وزارت نیرو فقط سدسازی است؟ تکلیف آب‌های سطحی آلوده شده، آبخوان‌های نابود شده، چشمه های تخریب شده بوسیله سدسازی و پروژه های انتقال آب چه می شود؟ مسئولیت این منابع آب تخریب شده، سدهای خشک شده ای که خود به کانون خطر تبدیل شده اند بر عهده چه کسانی است؟
آیا منافع صنف سدسازان از پایداری کشور و سرزمین مهمتر است؟ اینگونه به نظر می رسد.
🆔@ruralwomenissues
1.دفتر اطلاعات و داده‌های آب کشور در آخرین گزارش خود به وضعیت ذخایر سدها و بارندگی در کشور پرداخته است. بنا بر این گزارش، درصد پرشدگی ۱۶ سد کشور، زیر ۵۰ درصد است. آنطور که در این گزارش آمده، درصد پرشدگی سدهای وشمگیر، بوستان و گلستان (گلستان) و رودبال (فارس) به ترتیب صفر و ۲ درصد است. حجم ذخایر آبی این سدها صفر و ۲ میلیون مترمکعب است.
2. وجود ۳۶ سد در حال مطالعه و بهره‌برداری در لرستان حسن‌نژاد؛ مدیرعامل شرکت آب منطقه‌ای لرستان در حوزه دز ۱۶ سد و در حوزه کرخه ۲۰ سد در حال مطالعه و بهره‌برداری داریم.‼️‼️
⛔️ سدسازی در ایران به نام توسعه و با هدف سوداگری در حال تخریب همه جانبه اکوسیستم کشور است. دریاچه ها و تالاب‌های کشور با سدسازی های مکرر و بدون ضابطه به کانون‌های خطر و ریزگردهای سمی تبدیل نموده و زندگی زیستمندانش را نابود کردند.
مگر توان اکولوژیک یک رودخانه چقدر است که دهها سد بر آن ساخته شده و علاوه بر نابودی محیط زیست، دریاچه ها و تالاب‌ها؛ بستر تعارضات اجتماعی را پهن می کنند؟
چرا به اثرات مخرب محیط زیستی و اجتماعی سدسازی های همسایگان از جمله افغانستان، ترکیه و آذربایجان معترضیم؛ اما به سدسازی های غرب و جنوب غرب و شمال ایران که اثرات مخرب آن دست کمی از سدسازی های مرزی ندارد افتخار می کنیم؟ تخریب محیط زیست با سدسازی داخل و خارج ندارد. با وجود گرمایش جهانی و تبخیر شدید ؛ سدسازی راه حل رفع کمبود آب نیست ؛ درحالی‌که آبخوان‌های ما در حال نابودی است و فرونشست چون هیولای خفته ای پایداری کشور را تهدید می کند، اعتبارات هنفگت برای سدسازی هزینه شده اما برای نجات آبخوانها اعتبار چندانی نيست!!
مسئولان وزارت نیرو بویژه شرکت آب نیرو بیایند بگویند برای نجات آب‌های زیرزمینی چه کرده اند؟ مگر وظیفه وزارت نیرو فقط سدسازی است؟ تکلیف آب‌های سطحی آلوده شده، آبخوان‌های نابود شده، چشمه های تخریب شده بوسیله سدسازی و پروژه های انتقال آب چه می شود؟ مسئولیت این منابع آب تخریب شده، سدهای خشک شده ای که خود به کانون خطر تبدیل شده اند بر عهده چه کسانی است؟
آیا منافع صنف سدسازان از پایداری کشور و سرزمین مهمتر است؟ اینگونه به نظر می رسد.
🆔@ruralwomenissues
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment