«تا میدیدند بچه روی ویلچر نشسته، میگفتند جا نداریم، همون اولش. میدونی چند تا مدرسه رفتم؟ میگفتند ما نمیتوانیم توی مدرسه جا به جاش کنیم. بچهها از پله هلش بدهند ما مسئولیت قبول نمیکنیم. مدرسه غیر انتفاعی راحت قبول میکند اما ما که تواناییاش را نداریم. کار درمانی هم نمیتوانیم بچه را ببریم، چه برسه به غیرانتفاعی. بالاخره نامه آوردم از آموزش و پرورش. قرار شد خودم جابه جاش کنم. کلاسش طبقه بالاست. پارسال هم که میرفت پیشدبستانی کارم همین بود. میماندم توی مدرسه بچه را جابه جا میکردم. دلش میگرفت توی کلاس. زنگ تفریح هم خودم میآوردمش پایین. مدرسه است زندان که نیست».
.
این رنج دل «سهیلا بیات» است که در گزارشی در روزنامه «ایران» در شهریور ۱۳۹۶ منعکس شده است. او مادر سه فرزند است که «نازنین» هفت ساله اش ضایعه نخاعی دارد و به علت این مساله مجبور به استفاده از ویلچر است. مشکلات مادی نیز بر مشکل بی توجهی مدارس سوار شده است. به گفته او تنها کمکی که می گیرند، مستمری ۵۶ هزار تومانی بهزیستی است؛ درحالیکه فقط هزینه پوشک نازنین حدود ۱۵۰ هزارتومان است. این مادر به علت اینکه فرزندش مشکل ذهنی ندارد، تمایلی به استفاده فرزندش از مدارس استثنایی ندارد. اما در مدارس همگانی نیز این حجم از مشکل برقرار است.
.
درواقع یکی از مشکلاتی که پیش روی دانش آموزان توانخواه و خانواده های آنان به سختی خودنمایی می کند، این است که مدارس همگانی و عادی به سختی کودکان و نوجوانان توانخواه را به دانش آموزی می پذیرند. این در حالی ست که به گفته کارشناسان، بر اساس ماده ۲۴ کنوانسیون بین المللی معلولان، توانخواهان باید بتوانند در مدارس همگانی ثبت نام کنند و تأکید شده است که آموزش فراگیر برای همه دانشآموزان ضروری است.
.
یکی دیگر از مشکلات دانش آموزان توانخواه، بحث حمل و نقل و ایاب و ذهاب و نبود تسهیلات فیزیکی برای استفاده راحت تر از فضاهای شهری است. به گفته «علی همت محمودنژاد» - رییس انجمن دفاع از حقوق معلولان ایران - سازمان بهزیستی مبلغ اندکی برای ایاب و ذهاب دانش آموزان توانخواه هزینه می کند. او تسهیل سازی حمل و نقل توانخواهان را «وظیفه شهرداری ها» می داند. وظیفه ای که به گفته او به خوبی از سوی شهرداری ها به اجرا در نمی آید.
.
علی همت محمودنژاد در ادامه با توجه به جمعیت ۷۰ هزارنفری دانش آموزان توانخواه در سراسر کشور می گوید: «در حال حاضر سرانه اختصاص داده شده به دانش آموزان معلول کمترین میزان سرانه در میان تمام دانش آموزان کشور است و باید در این زمینه تغییراتی ایجاد شود».
بیشتر بخوانید:
http://bit.ly/34dAKwA@Tavaana_TavaanaTech