«کنسرت عارفانه‌ها» (۷)

بخش هفتم: «تاب بنفشه»

تک‌خوانان: مهدیه محمدخانی و مهرنگار رستم
همخوانان: گروه کُر بهار
آهنگساز و رهبر ارکستر: آرش فولادوند
شعر: حافظ
ارکستر: فیلارمونیک پاریس

تاب بنفشه می‌دهد طرّه‌ی مشک‌سای تو
پرده‌ی غنچه می‌درد خنده‌ی دلگشای تو
ای گل خوش‌نسیمِ من بلبلِ خویش را مسوز
کز سر صدق می‌کند شب همه شب دعای تو
من که ملول گشتمی از نفس فرشتگان
قال و مقال عالَمی می‌کشم از برای تو
دولت عشق بین که چون از سر فقر و افتخار
گوشه‌ی تاج سلطنت می‌شکند گدای تو
خرقه‌ی زهد و جام مِی گرچه نه درخور همند
این همه نقش می‌زنم از جهت رضای تو
دلق گدای عشق را گنج بود در آستین
زود به سلطنت رسد هرکه بود گدایِ تو
شور شراب عشق تو آن نفسم رود ز سر
کاین سر پُر هوس شود خاک در سرای تو
شاه‌نشین چشم من تکیه‌گه خیال توست
جای دعاست شاه من بی‌تو مباد جای تو
خوش چمنیست عارضت خاصه که در بهار حسن
حافظ ِخوش‌کلام شد مرغِ سخن‌سرایِ تو

#انقلاب_ایران
@designmanufacturing