اگر حس رفاه برخاسته از ارزیابی باشد که از جایگاه اجتماعی‌شان که نسبی است دارند، در آن صورت نابرابری افراطی میتواند اعضای قشرهای پایین را، هرچند که وضع‌شان بهتر از اکثر تاریخ بشریت است، انباشته از حس شکست و خواری کند. و تازه موضوع فقط احساسات جریحه دار نیست، هرچه فردی فرودست تر باشد سلامت متزلزل‌تری دارد و‌زودتر میمیرد و‌جوامعی که نابرابری بیشتری دارند وضعیت سلامتی‌شان در مضیقه‌تر و امید به زندگی‌شان کمتر است. جایگاه اجتماعی پایین یک واکنش استرسی اجدادی را ماشه چکانی میکند که ترمیم بافت و عملکرد ایمنی را قربانی پاسخ فوری ستیز و گریز میسازد. نرخ وقوع جرم در مناطقی که ناهمگونی توزیع ثروت بیشتر است، بالاتر است. این تا حدی میتواند ناشی از این باشد که فرودستی اجتماعی مزمن باعث شده تا مردان دائما درگیر مسئله جایگاه باشند و یکدیگر را به خاطر ساده‌ترین اهانت‌ها به قتل برسانند. کاهش نابرابری‌های اجتماعی زندگی میلیون‌ها تن را شادتر، امن‌تر و‌طولانی‌تر خواهد کرد.
نکته آنجاست که ائتلاف‌های سیاسی سنتی ناگزیرند تا همگام با افزایش دانسته‌های ما درباره مفهوم انسان بودن تغییر کنند. ایدئولوژ‌ی‌های راست و چپ، پیش از داروین،یا هرکسی که بداند ژن یا هورمون چیست شکل گرفته‌اند. هر دانشجوی علوم سیاسی می‌آموزد که بنیان ایدئولوژی‌های سیاسی بر بستر نظریه‌های مربوط به ذات انسان نهاده شده است

📚#لوح‌سپید
✍️#استیون‌پینکر
#فصل‌شانزدهم

@SciBookReader

گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.me/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ