دیدم که خاله وصلی هم در مورد علی آقا کریمی و هم درمورد شاهنشاه آریامهر ... اضافه کرده.
کاری با مزخرفات دیگرش ندارم که ژاژخایی بیش نیست، اما کوتاه درباره ادعای جعلی مسجد سازی و حقوق دادن به آخوندها در دوره آریامهر خواهم نوشت، تا مخاطب جوان ببیند که این زنک بی‌مایه اندازه بز اخفش هم دانش تاریخی ندارد.
یکی دیگر از جعلیات و مزخرفاتی که در مورد دوران محمدرضا شاه پهلوی گفته می‌شود، ساخت حدود ۵۰ تا ۷۵ هزار مسجد تا سال ۵۷ است.
فکر می‌کنم آبشخور این جعل و مزخرف گویی کتاب عباس میلانی باشد.
تعداد مساجد دوران پهلوی تا سال ۵۶ در کشور زیر ۶۰۰۰ بود که آنها هم از طرف خود مردم و نه دولت، ساخته شده بودند.
اصولا دولت نقشی در ساخت مساجد به شکل تعریف شده و سازمانی نداشت، مگر در مرمت و نگهداری مساجد تاریخی و یا ساخت موردی
پدر و پدربزرگ‌‌های امثال این زنک با توجه به گشایش و رونق اقتصادی دهه ۴۰ و ۵۰، با بچه محل‌هاشون جمع شدند و پول گذاشتند و مسجد ساختند، الان نوه‌های همان‌ها برامون ژست آتئیست و ضد اسلام مادرزادی گرفته‌اند و یقه محمدرضا شاه پهلوی رو چسبیدند که در ایران ۷۵۰۰۰ مسجد ساخته بود.
همین فرومایه‌ها که تخریب ناگوار گنبد یک ساختمان بهائیان در تهران در زمان پهلوی را پیراهن عثمان کرده‌اند، فقط تصور کنید که اگر مثلا دولت پهلوی اجازه نمی‌داد مساجد از طرف مردم ساخته شود و یا مسجدی را تخریب می‌کرد، چه خیمه‌شب‌بازی راه می‌انداختند که ای وای، شاه جلوی دین و عبادت پدربزرگ‌هامون رو گرفته بود.
درد اینها مسجد نیست، درد و هدف اینها لگد پرانی به پهلوی به هر بهانه‌ای است.
در مورد ادعای حقوق و درآمد دولتی آخوندها هم باید بگویم مزخرفی بیش نیست، همان چند حوزه‌ی علمیه انگشت شمار در دوران پهلوی بمانند حوزه علمیه قم از محل کمک‌ها و وجوهات شرعی مردمی اداره می‌شدند و ردیف بودجه‌ای اختصاصی در دولت شاهنشاهی ایران نداشتند.
منابع پژوهشی در مورد تعداد مساجد پیش از شورش ۵۷:
اسدی، علی و مهرداد هرمز. (۱۳۵۵). نقش رسانه ها در پشتیبانی توسعه فرهنگی [ویراسته اکبر فريار]. تهران:
پژوهشکده علوم ارتباطی و توسعه ایران.
فصلنامه علمى پژوهشى متین، ۱۳۸۵ شماره ۳۳ صفحه ۱۱۶
🔗 @vahid__bahman
@PN_KFP
کاری با مزخرفات دیگرش ندارم که ژاژخایی بیش نیست، اما کوتاه درباره ادعای جعلی مسجد سازی و حقوق دادن به آخوندها در دوره آریامهر خواهم نوشت، تا مخاطب جوان ببیند که این زنک بی‌مایه اندازه بز اخفش هم دانش تاریخی ندارد.
یکی دیگر از جعلیات و مزخرفاتی که در مورد دوران محمدرضا شاه پهلوی گفته می‌شود، ساخت حدود ۵۰ تا ۷۵ هزار مسجد تا سال ۵۷ است.
فکر می‌کنم آبشخور این جعل و مزخرف گویی کتاب عباس میلانی باشد.
تعداد مساجد دوران پهلوی تا سال ۵۶ در کشور زیر ۶۰۰۰ بود که آنها هم از طرف خود مردم و نه دولت، ساخته شده بودند.
اصولا دولت نقشی در ساخت مساجد به شکل تعریف شده و سازمانی نداشت، مگر در مرمت و نگهداری مساجد تاریخی و یا ساخت موردی
پدر و پدربزرگ‌‌های امثال این زنک با توجه به گشایش و رونق اقتصادی دهه ۴۰ و ۵۰، با بچه محل‌هاشون جمع شدند و پول گذاشتند و مسجد ساختند، الان نوه‌های همان‌ها برامون ژست آتئیست و ضد اسلام مادرزادی گرفته‌اند و یقه محمدرضا شاه پهلوی رو چسبیدند که در ایران ۷۵۰۰۰ مسجد ساخته بود.
همین فرومایه‌ها که تخریب ناگوار گنبد یک ساختمان بهائیان در تهران در زمان پهلوی را پیراهن عثمان کرده‌اند، فقط تصور کنید که اگر مثلا دولت پهلوی اجازه نمی‌داد مساجد از طرف مردم ساخته شود و یا مسجدی را تخریب می‌کرد، چه خیمه‌شب‌بازی راه می‌انداختند که ای وای، شاه جلوی دین و عبادت پدربزرگ‌هامون رو گرفته بود.
درد اینها مسجد نیست، درد و هدف اینها لگد پرانی به پهلوی به هر بهانه‌ای است.
در مورد ادعای حقوق و درآمد دولتی آخوندها هم باید بگویم مزخرفی بیش نیست، همان چند حوزه‌ی علمیه انگشت شمار در دوران پهلوی بمانند حوزه علمیه قم از محل کمک‌ها و وجوهات شرعی مردمی اداره می‌شدند و ردیف بودجه‌ای اختصاصی در دولت شاهنشاهی ایران نداشتند.
منابع پژوهشی در مورد تعداد مساجد پیش از شورش ۵۷:
اسدی، علی و مهرداد هرمز. (۱۳۵۵). نقش رسانه ها در پشتیبانی توسعه فرهنگی [ویراسته اکبر فريار]. تهران:
پژوهشکده علوم ارتباطی و توسعه ایران.
فصلنامه علمى پژوهشى متین، ۱۳۸۵ شماره ۳۳ صفحه ۱۱۶
🔗 @vahid__bahman
@PN_KFP
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment