خداوند رحمان بسیار حکیمانه، مارا به تأمّل در مورد آفریده های خود، دعوت مینماید:
يَا أَيُّهَا النَّاسُ ضُرِبَ مَثَلٌ فَاسْتَمِعُوا لَهُ ۚ إِنَّ الَّذِينَ تَدْعُونَ مِن دُونِ اللَّهِ لَن يَخْلُقُوا ذُبَابًا وَلَوِ اجْتَمَعُوا لَهُ ۖ وَإِن يَسْلُبْهُمُ الذُّبَابُ شَيْئًا لَّا يَسْتَنقِذُوهُ مِنْهُ ۚ ضَعُفَ الطَّالِبُ وَالْمَطْلُوبُ
«ای مردم! مثلی زده شده است (با دقّت) بدان گوش فرا دهید. آن کسانی را که بغیر از خدا به کمک میخوانید و پرستش مینمائید، هرگز نمیتوانند مگسی را بیافرینند، اگر هم همگان (برای آفرینش آن) دست به دست یکدیگر دهند. حتّی اگر هم مگس چیزی را از آنان بستاند و برگیرد، نمیتوانند آن را از او بازپس گیرند و برهانند. هم طالب (که مگس ناچیز است) و هم مطلوب (که بتان سنگی و یا معبودان دروغینند) درمانده و ناتوانند.»
[حج: ۷۳]
انسانها در اینکه چیزی خلق کنند، عاجز هستند، ابتدا اینکه نمیتوانند موجودی از «هیچ» پدید بیاورند، (با فرض اینکه بتوانند) در مرحله بعدی نیز نمیتوانند به آن «زندگی» ببخشند.
فرق ملحدین با مشرکان مکه چیز چندانی نیست، امروز الحاد میپندارند که طبیعت یا علم تجربی (که فاقد شعور هستند) آفریدگار هستند.
آفریدههای منحصربفردی همچون زمین، آب، انسان و...
مثالهای خوبی برای درك بهتر آفرینش (منحصربفرد) خداوند هستند،
«زمین» و «انسان» و «آب» که در سراسر گیتی بینظیراند، زمین این سیاره آبی و زیستپذیر که همچون نگینی در کهکشان راه شیری میدرخشد؛
وَفِي الْأَرْضِ آيَاتٌ لِّلْمُوقِنِينَ
در زمین دلائل و نشانههای فراوانی است برای کسانی که میخواهند به یقین برسند (و از روی دلیل خدای را بشناسند و آثار قدرت او را ببینند).
وَفِي أَنفُسِكُمْ ۚ أَفَلَا تُبْصِرُونَ
و در خودِ وجود شما (انسانها، نشانههای روشن و دلائل متقن برای شناخت خدا و پی بردن به قدرت او) است. مگر نمیبینید؟!
[ذاریات، ۲۱_۲۰]
در مورد «آب» نیز میفرماید ؛
أَفَرَأَيْتُمُ الْمَاءَ الَّذِي تَشْرَبُونَ
آیا هیچ دربارهی آبی که مینوشید اندیشیدهاید؟
[واقعه :۶۸]
نتیجه میگیریم که خالق آنها نیز بیهمتا و حکیم است، هیچگاه طبیعت، دهان باز نمیکند که بگوید؛ نگاه کنید چه چیزهای شگفتانگیزی آفریدهام (طبق ادعای الحاد، که آدمی زادهی طبیعت است).
4⃣د) حاصل تجربه و آزمون و خطاء نیست:
بشر در طول تاریخ بر اساس تجارب و آزمون و خطاهای مختلف، سازههای مختلفی را ارائه داده است، که بعضی را هم از طبعیت الهام گرفته است (اشکالی وارد نیست، بلکه به اقتضای انسان بودنش است)
سازههای آدمی در گذر زمان و روز به روز بهتر میشوند، درحالی که آفرینش خدای تعالی به هیچ وجه محصول تجربه نیست، یعنی نیازی نیست که در طول زمان به نواقص و عیوبِ مختلف آفریدهها پی ببرد، بلکه در مورد آفریدههای خود، و نتیجهدهی آنها کاملاً آگاه و دانا است، و زمانی که أمر کند، بیهیچ درنگی آفرینش آغاز میگردد؛
وَهُوَ الَّذِي يَبْدَأُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ وَهُوَ أَهْوَنُ عَلَيْهِ ۚ وَلَهُ الْمَثَلُ الْأَعْلَىٰ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ
او است که آفرینش را آغاز کرده است و سپس آن را باز میگرداند، و این برای او آسانتر است. (زیرا کسی که بتواند کاری را در آغاز انجام دهد، قدرت بر اعادهی آن را نیز دارد). بالاترین وصف، در آسمانها و زمین متعلّق به خدا است، و او بسیار باعزّت و اقتدار، و سنجیده و کار بجا است. (لذا در عین قدرت نامحدود، کاری بیحساب انجام نمیدهد، و بلکه همهی کارهایش از روی حکمت است).
[روم: ۲۷]
نویسنده: رد شبهات ملحدین
https://bit.ly/2KSMwVQ✾•┈┈••✦❀✦••┈┈•✾
@no_atheism(رد شبهات ملحدین)