زخم خورده می آئیم...! سخت، حنجره های مان زخمی ست، با دشنه ی دیروز...! زخم خورده می آئیم...! چشمانمان خونبار از کین اربابان...! زخم خورده می آئیم...! نشسته بر قامت مان پیراهن سیاهِ مرگ. زخم خورده می آئیم...! بال های مان زخمی ست، اما امروز بال می گسترانیم به دور از دهلیزهای قربانگاهِ دیروز تا در فردای روشن نان و گل سرخ را به تساوی تقسیم کنیم. زخم خورده می آئیم، اما ایستاده...!
