توافق کاریش؛ یک پیروزی تاریخی برای لبنان و حزب‌الله

| علی آهنگر

آنچه در توافق کاریش اتفاق افتاد، خواسته‌ای بود که لبنان از سال ۱۹۸۳ در پی آن بود ولی قادر به تحقق آن نبود‌. تعیین مرز دریایی بین لبنان و رژیم صهیونیستی دهه‌هاست که به علت زیاده‌خواهی‌های مکرر رژیم صهیونیستی به تحقق نمی‌پیوست، اما چه شد که پس از ۴۰ سال امکان توافق یافت؟

این بار همه چیز فرق می‌کرد. جهان در دوران گذار انرژی قرار داشت و جنگ‌ اوکراین عرصه گاز به اروپا را در تنگناهای حیاتی قرار داد. پس موقع مناسبی بود تا رژیم صهیونستی با استخدام یک فروند شناور FPSO کار استخراج گاز از میدان مورد ادعای خود یعنی کاریش را آغاز کند. اما حرب‌الله لبنان با صراحت اعلام کرد که موشک‌های ما بر میدان کاریش و هرگونه تاسیسات ایجاد شده بر آن قفل شده است و اجازه هیچ‌گونه بهره‌برداری تا پیش از حل و فصل موضوع با دولت لبنان به هیچ‌کس داده نخواهد شد.

تهدید کاملا جدی بود و کار بهره‌برداری به تعویق افتاد. میانجی‌گری‌ها بین دولت لبنان و رژیم صهیونیستی از سوی دولت‌های فرانسه و آمریکا به راه افتاد تا آن‌که سرانجام در روز سه‌شنبه ۱۹ مهر به سرانجام رسید؛ اما درست به همان گونه که لبنان می‌خواست و از چهل سال پیش تا کنون امکان تحقق آن را نمی‌یافت.

در مذاکرات سال ۱۹۸۳ سه خط فرضی موازی در حوزه فراساحلی لبنان با رژیم اشغال‌گر کشیده شد تا یکی از این خطوط مورد توافق و پذیرش قرار گیرد.‌ خطوطی که به خط ۱، ۲۳ و ۲۹ معروف شدند.

خط ۱ شمالی‌ترین و خط ۲۹ جنوبی‌ترین و خط ۲۳ در میان این دو قرار داشت. لبنان خواهان قرار گرفتن مرز دریایی در خط جنوبی یعنی ۲۹ بود اما رژیم صهیونیستی بر خط ۲۳ که خط میانی بود، اصرار می‌ورزید. اصراری که هر گونه توافق را چهل سال به تاخیر انداخت.

اهمیت یافتن تولید گاز در سال جاری، توجه اروپا را به حل و فصل این مسئله بیش از پیش معطوف ساخت اما هرگونه توافقی باید رضایت حزب‌الله را فراهم می‌ساخت. حزب‌الله لبنان در اقدامی سنجیده اقتدار نظامی و موشکی خود را پشتوانه رضایت دولت و مجلس لبنان قرار داد. لبنانی‌ها با این پشتوانه اقتدار، بر خواست چهل سال پیش خود یعنی خط ۲۹ اصرار ورزیدند و به آن دست یافتند.

برپایه این توافق، میدان گازی کاریش در آبهای دو طرف قرار می‌گیرد در حالی که میدان گازی قانا در آبهای متعلق به لبنان واقع می‌شود.

میدان کاریش در بهترین حالت دارای ۶۰ میلیارد مترمکعب ذخیره گاز است در حالی که میدان بزرگ قانا دستکم ۱۲۰ میلیارد مترمکعب گاز در درون خود جای داده است.

شرکت نمیه دولتی توتال‌انرژی اجازه می‌یابد تا ضمن کار در میدان کاریش، فعالیت اکتشاف و تولید را در میدان قانا منحصرا برای لبنان آغاز کند.

آغاز فعالیت‌های تولید و اکتشاف در آبهای سرشار از منابع هیدروکربوری لبنان این امکان را به وجود می‌آورد تا بتدریج دیگر شرکتها نیز به میدان آمده و برای استخراج نفت و گاز لبنان اقدام کنند و اقتصاد ضعیف این کشور را پس از سال‌ها نجات بخشند.

اکنون دولت و مردم لبنان به خوبی می‌دانند که آرزویی چهل ساله چگونه امکان تحقق یافته و راه رونق و شکوفایی را برای کشور باز نموده است.

میشل عون، رییس جمهور و نبیه بری از مقتدرترین رهبران لبنان از این توافق پشتیبانی کردند. نبیه‌بری پیش از این به روزنامه الشرق‌الاوسط در لندن گفته بود: <پیش‌نویس توافق مثبت است و در اصل خواسته‌های لبنان را برآورده می‌کند>.

اما کسی که با این توافق اکنون به شدت مخالف است بنیامین نتانیاهو است. او گفت اسراییل در برابر امنیت تسلیم لبنان شد. نتانیاهو تاکید کرد در صورت رسیدن دوباره به قدرت در انتخابات پیش‌رو، به این توافق پایبند نخواهد بود و آن را ملغی خواهد کرد.

✅ @karkhone

Comments

Be the first to add a comment