‏در صدها روستای کشور که به آب شرب دسترسی ندارند، کودکان وزنان روستایی و عشایری کولبران همیشگی آبند. کولبرانی که توسط حکمرانی آب هرگز دیده نمی‌شوند و به حساب نمی آیند. برخی از این روستاها درحالی به مصیبت بی آبی دچارند که در استان‌های پرآب واقع شده اند. عدم دسترسی به آب آشامیدنی سالم، بويژه در دوران شیوع همه‌گیری کرونا، اعمال خشونت سیستماتیک علیه این زنان و دختران روستایی است.

حمل ظروف سنگین آب بر سر و کول، موجب آسیبهای جسمی شدید می شود، علاوه بر آن در مسیر های طولانی حمل آب زنان و دختران با انواع مخاطرات روبرو می شوند که سلامتی جسم و روان شان را تهدید می کند.

🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾

Comments

Be the first to add a comment