▪︎این گزارش به بررسی وضعیت فقر آموزشی و ارتباط آن با فقر درآمدی خانوارها می پردازد. آموزش به عنوان یکی از عوامل کلیدی رشد اقتصادی، اجتماعی و فردی، نقش مهمی در ارتقای سرمایه انسانی و شکستن چرخه فقر دارد. با وجود پیشرفت در دسترسی به آموزش، کیفیت آن در سال های اخیر به دلیل مشکلات اقتصادی، تحریم ها و همه گیری کرونا به ویژه در مناطق محروم و بین خانوارهای کم درآمد کاهش یافته است. عوامل اقتصادی- اجتماعی خانواده همچون سطح سواد والدین و وضعیت اقتصادی خانواده به طور قابل توجهی بر یادگیری و حضور دانش آموزان در مدرسه تأثیر می گذارد. کودکان با والدین کم سواد و از دهک های پایین درآمدی، احتمال کمتری دارد تحصیلات خود را به پایان برسانند. ازجمله عوامل مدرسه ای مؤثر بر فقر آموزشی می توان به تراکم بالای کلاس ها، کمبود معلمان باکیفیت و کاهش بودجه های آموزشی اشاره کرد. در سال های اخیر، سرانه دانش آموزی به دلیل کاهش بودجه و افزایش جمعیت دانش آموزی افت داشته و خانوارها نیز برای آموزش کمتر هزینه می کنند.
به طورکلی یافته ها نشان می دهد که بین فقر آموزشی و فقر درآمدی خانوار رابطه وجود دارد و آموزش و پرورش نیز به تنهایی قادر به حل مشکلات آموزشی نیست و همکاری نظام های حمایتی و آموزشی ضروری است. به همین منظور برای افزایش آموزش مطلوب برای سه دهک پایین درآمدی که در معرض آموزش نامطلوب هستند، طرح «تبدیل مدارس با تمرکز فقر بالا به مدارس با عملکرد بالا»، با هدف ارتقای کیفیت آموزشی مدارس با تمرکز فقر بالا پیشنهاد می شود تا با مشارکت وزارت آموزش و پرورش و نهادهای حمایتی، کیفیت آموزش بهبود یابد، شکاف آموزشی و طبقاتی کاهش یافته و چرخه فقر شکسته شود.