دکتر حسین فاطمی، فرزند ایران
‍ شصت و شش سال پیش در بامداد نوزده آبان حسین فاطمی در سی و هفت ساله‌گی تیرباران شد. این عکس که بعد لورفتن محل اختفای او و بعد دستگیری‌اش برداشته شده در اسفند سی و دو بسیار عجیب است و عملن به ضد میلِ دستگیرکننده‌گان تبدیل شده. مردی ریشو و تنها در محاصره‌ی انبوهی از افسران. این‌که فاطمی که بود و آیا تندروی‌هایی که در کلمات یا برخی رفتارهای‌اش علیه خانواده‌ی سلطنتی در اعدام‌اش موثر بودند بحثی‌ست دگر. بی‌تردید «زبانِ سرخی» داشت که نسَب می‌برد از میرزاده‌ی عشقی و البته قهرمان‌اش محمد مسعود. اما آن‌چه بر بدن او رفت در دو سال آخر زنده‌گی‌اش شگفت است. اول که آن نوجوان محمد عبدخدایی در ظهیرالدوله به او شلیک کرد و باعث شد طحال و کبدش آسیب جدی ببیند و بعد هم در دوران دست‌گیری طی یک سناریو قرار شد جمعی «خودجوش» با چاقو او را که دست بسته بود و مقابل دادگستری به قتل برسانند که شجاعت خواهرش به آن‌ها این اجازه را نداد ولی چند ضربه‌ی کارد از آدم‌های شعبان جعفری بر تن‌اش فرورفت. می‌گویند به شدت شکنجه شد. طوری‌که وقتی قرار بر اجرای حکم شد حتا توان ایستادن نداشت.

@designmanufacturing