دکتر فاطمی بار دیگر از این ترور جان سالم بدر برد، اما در زندان مخوفِ کودتاچیان، در حالی‌که از پیکر پاکش خون می‌ریخت، با آن پیکر زخمی، نستوه و استوار در دادگاه نظامی، از آرمان‌های نهضت ملی ایران به رهبری دکتر مصدق، جانانه دفاع کرد. او در زندان حسرت یک آه و درخواست عفو را از پادشاه، بر دلِ سیاهِ دربار و دشمنان ایران گذاشت.
دکتر حسین فاطمی در حالی‌که از جراحت دو ترور نافرجام، به شدت بیمار و مجروح بود. به پیشنهاد دو قدرت کودتاگر و دستور پادشاه از روی برانکارد به جوخه آتش سپرده شد و در حالی‌که «زنده‌باد آزادی»، «زنده‌باد مصدق» و «پاینده ایران» سر می‌داد، خون پاکش نهال آزادی ایران‌زمین را آبیاری کرد.
چند دقیقه پیش از شهادت آزموده دادستان ارتش به دکتر فاطمی گفت: «اگر وصیتی دارید بفرمایید، شما که مکرر می‌گفتید من از مرگ ابایی ندارم، مرگ حق است؟» دکتر فاطمی سخنان او را قطع کرد و گفت: «آری آقای آزموده مرگ حق است و من از مرگ ابایی ندارم، آن هم چنین مرگ پرافتخاری، من می‌میرم که نسل جوان ایران از مرگ من عبرتی گرفته و با خون خود از وطنش دفاع کرده و نگذارد جاسوسان اجنبی بر این کشور حکومت کنند. من درهای سفارت انگلیس را بستم، غافل از این‌که تا دربار هست، انگلستان سفارت لازم ندارد.»
اعدام دکتر فاطمی، نه فقط اعدام یک انسان، بلکه ترور عامدانه و سیستماتیکِ دولتی بود که زندگی این شخصیت برومند، تداوم پیدا نکند و نسل‌های بعدی نتوانند پس از دکتر مصدق از رهبري چنین فرد آزادي‌خواه و استقلال‌طلبی بهره‌مند شوند. هیچگاه کودتا، سرکوب، کشتار، شکنجه، خفقان و اختناق ۲۵ ساله، از اذهان خارج نخواهد شد. شگفتا که میراث‌داران آن داغ و درفش اکنون مدعی مبارزه در راه آزادی و مدعی دوباره قدرت بر مردم ستمدیده شده اند.
نظام گذشته نه تنها دکتر فاطمی را چنین بی‌رحمانه اعدام کرد، بلکه در ادامه به سرکوب احزاب، به ویژه ملی‌گرایان راه دکتر مصدق پرداخت. دکتر مصدق را تا آخر عمر پربرکتش در زندان و حصر نگهداشت. اجازه ندادند جریان ملی در ایران دوباره شکل بگیرد و پیوسته آن‌را سرکوب کردند. از این سرکوب و فرصت، میراث‌داران فدائیان اسلام و کاشانی استفاده کرده و انقلاب مردمی را به تاراج بردند و کار ناقص شاه را به طور کامل اجرا کردند. به ویژه قتل‌عام‌های بی‌رحمانه در دهه شصت، قتل‌های سبعانه دگراندیشان در داخل و خارج، استبداد مطلق، نابرابری، فساد و فقر فراگیر، سرکوب همه طبقات اجتماعی، به‌ویژه زنان، کارگران، معلمان و جوانان را در دستور کار خود قرار دادند.
جبهه ملی ایران بر این باور است که مجازات اعدام یک ترور دولتی و یک اقدام شنیع ضد بشری است که باید برای همیشه در کشور با فرهنگ و متمدن ما کنار گذاشته شود.
هیات رهبری اجرائی جبهه ملی ایران
تهران – ۱۹ آبان ۱۴۰۴
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
دکتر حسین فاطمی در حالی‌که از جراحت دو ترور نافرجام، به شدت بیمار و مجروح بود. به پیشنهاد دو قدرت کودتاگر و دستور پادشاه از روی برانکارد به جوخه آتش سپرده شد و در حالی‌که «زنده‌باد آزادی»، «زنده‌باد مصدق» و «پاینده ایران» سر می‌داد، خون پاکش نهال آزادی ایران‌زمین را آبیاری کرد.
چند دقیقه پیش از شهادت آزموده دادستان ارتش به دکتر فاطمی گفت: «اگر وصیتی دارید بفرمایید، شما که مکرر می‌گفتید من از مرگ ابایی ندارم، مرگ حق است؟» دکتر فاطمی سخنان او را قطع کرد و گفت: «آری آقای آزموده مرگ حق است و من از مرگ ابایی ندارم، آن هم چنین مرگ پرافتخاری، من می‌میرم که نسل جوان ایران از مرگ من عبرتی گرفته و با خون خود از وطنش دفاع کرده و نگذارد جاسوسان اجنبی بر این کشور حکومت کنند. من درهای سفارت انگلیس را بستم، غافل از این‌که تا دربار هست، انگلستان سفارت لازم ندارد.»
اعدام دکتر فاطمی، نه فقط اعدام یک انسان، بلکه ترور عامدانه و سیستماتیکِ دولتی بود که زندگی این شخصیت برومند، تداوم پیدا نکند و نسل‌های بعدی نتوانند پس از دکتر مصدق از رهبري چنین فرد آزادي‌خواه و استقلال‌طلبی بهره‌مند شوند. هیچگاه کودتا، سرکوب، کشتار، شکنجه، خفقان و اختناق ۲۵ ساله، از اذهان خارج نخواهد شد. شگفتا که میراث‌داران آن داغ و درفش اکنون مدعی مبارزه در راه آزادی و مدعی دوباره قدرت بر مردم ستمدیده شده اند.
نظام گذشته نه تنها دکتر فاطمی را چنین بی‌رحمانه اعدام کرد، بلکه در ادامه به سرکوب احزاب، به ویژه ملی‌گرایان راه دکتر مصدق پرداخت. دکتر مصدق را تا آخر عمر پربرکتش در زندان و حصر نگهداشت. اجازه ندادند جریان ملی در ایران دوباره شکل بگیرد و پیوسته آن‌را سرکوب کردند. از این سرکوب و فرصت، میراث‌داران فدائیان اسلام و کاشانی استفاده کرده و انقلاب مردمی را به تاراج بردند و کار ناقص شاه را به طور کامل اجرا کردند. به ویژه قتل‌عام‌های بی‌رحمانه در دهه شصت، قتل‌های سبعانه دگراندیشان در داخل و خارج، استبداد مطلق، نابرابری، فساد و فقر فراگیر، سرکوب همه طبقات اجتماعی، به‌ویژه زنان، کارگران، معلمان و جوانان را در دستور کار خود قرار دادند.
جبهه ملی ایران بر این باور است که مجازات اعدام یک ترور دولتی و یک اقدام شنیع ضد بشری است که باید برای همیشه در کشور با فرهنگ و متمدن ما کنار گذاشته شود.
هیات رهبری اجرائی جبهه ملی ایران
تهران – ۱۹ آبان ۱۴۰۴
#انقلاب_ایران
@designmanufacturing
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment