ماجرای سمنان و سؤالهایی که قرار است بیپاسخ بمانند!
✍️ محمد پارسی
ماجرای دانشگاه سمنان بیش از آنکه پاسخ روشن داشته باشد، سؤال دارد؛ سؤالهایی که ظاهراً قرار نیست کسی دربارهشان توضیح بدهد!
در زمانی که دانشگاه تعطیل است، دانشجویان عراقی چرا در خوابگاه حضور دارند؟ با چه مجوزی و تحت چه شرایطی؟
تصاویر منتشرشده نیز پرسش دیگری ایجاد کرده است: چهره و سن ظاهری این افراد، دستکم برای مخاطب عادی، چندان با تصویری که از «دانشجو» در ذهن داریم همخوان نیست، آیا آنها واقعاً دانشجو هستند؟ در چه مقطعی تحصیل میکنند؟ چرا اطلاعات روشن و مستندی درباره این موضوع منتشر نمیشود؟!
اما عجیبتر از همه، عذرخواهی سراسیمه رئیس دانشگاه است، چرا پیش از آنکه تحقیقات کامل شود و برای افکار عمومی روشن شود دقیقاً چه اتفاقی افتاده، دانشگاه باید از عراقیهایی که هنوز وضعیتشان در این ماجرا روشن نشده، عذرخواهی کند؟
آیا در این کشور کسی به یاد دارد مسئولی با همین سرعت از مردم ایران عذرخواهی کرده باشد؟
از سوی دیگر، چرا روایت رسمی میخواهد اینطور القا کند که مردم سمنان ناگهان و بیدلیل تصمیم گرفتهاند عدهای را «تأدیب» کنند؟ چه چیزی پیش از این واکنش اتفاق افتاده که افکار عمومی از آن بیخبر است؟
ماجرای مشابه همدان را هم نباید فراموش کرد، وقتی چنین حوادثی تکرار میشود، دیگر نمیتوان همه چیز را به یک «درگیری اتفاقی» تقلیل داد!
و در نهایت یک سؤال مهم: اگر اتباع خارجی مرتکب جرم شده باشند، آیا باید به دلیل تابعیتشان با آنها متفاوت از شهروند ایرانی برخورد شود؟ اگر پاسخ مثبت باشد، باید پرسید این چه نسبتی با برابری در برابر قانون دارد؟ درصورت مجرم بودن این افراد، آیا این نوع برخورد شکلی از کاپیتولاسیون نیست؟!
افکار عمومی فقط یک چیز میخواهد: حقیقت، نه روایت و قصه تکراری ...