من نمی دونم چراکارگردانهای ما اینقدر به پیامبران قوم یهود علاقه دارند. کم از دست صهیونیست ها داریم می کشیم.

اگر اهمیت بحث، مُلک، حکومت داری و مواردی از این دست، برایمان مهم بود و از همان ابتدای انقلاب و قبل از تدوین قانون اساسی و ساختارهایی بر اساس مدل های اروپایی، سراغ نسخه های قرآنیِ این مقوله می آمدیم( یوسف ع، طالوت ع، داود ع، و در اوج آنها سلیمان ع)؛ قطعا اوضاع امروزمان، خیلی فرق داشت و قطعا اوضاع خیلی بهتر بود....نگاه قومی قبیله ای که رسولان نامبرده شده در قرآن را
صرفا مختص به قوم آنها(و حتی زحمت تفکیک بین یهود و صهیونیست را به خود نمی دهد) میدانند و هر عمامه به سری را برتر از انبیای بنی اسراییل، جا میزند، ما را به چنین روزی رسانده...که با یک پیش فرض که علمای امتی افضل من انبیا بنی اسرائیل.....بدون تحقیق درباره ی مصادیق اصلیِ این علما، که اهلبیت ع هستند....باب بهره مندی را، به روی خودمان از مطالب مطرح شده در قرآن،درباره ی رسولان و از آن مهمتر، پادشاهان الهی، بسته ایم....
کاش به جای شماتت افرادی که دغدغه ی استخراج نیازهای جامعه، از دل قرآن را دارند....در ارتقای
محصول کارشان کمک میکردیم

آیه ۲۸۵ بقره، یکی از اشاراتش، برای لزوم اعتنای به تمام رسولان ه....آمَنَ الرَّسُولُ بِمَآ أُنْزِلَ إِلَيْهِ مِنْ رَبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ ۚ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَآئِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِنْ رُسُلِهِ ۚ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۖ غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ....اعتنا درحد ایمان آوردن به آن بزرگواران