▪️قانون FARA، ابزار حقوقی آمریکا در جنگ جهانی روایت‌ها
آیا می‌دانستید آمریکا یک قانون رسمیِ ضدنفوذ دارد؟
مطابق این قانون، لابی‌گری برای دولت خارجی اگر پنهان باشد، نفوذ محسوب می‌شود.
اینجاست که قانون Foreign Agents Registration Act (FARA) وارد می‌شود؛ قانونی که در سال ۱۹۳۸ برای مقابله با تبلیغات نازی‌ها تصویب شد، اما پس از انتخابات ۲۰۱۶ دوباره جان گرفت، زیرا آمریکا فهمید نبرد امروز با توپ و تانک نیست؛ با روایت، پول و رسانه است.
هدف FARA دفاع از شفافیت سیاسی است. آمریکا می‌خواهد مطمئن شود هیچ دولتی از پشت پرده بر افکار عمومی و تصمیم‌گیرانش اثر نمی‌گذارد. این قانون وزارت دادگستری را موظف کرده تا هر فرد یا نهادی که برای یک دولت خارجی فعالیت سیاسی، رسانه‌ای، فکری یا لابی‌گری انجام می‌دهد، ثبت رسمی کند.
سازوکارش ساده به نظر می‌رسد: ثبت‌نام، ارائه گزارش مالی و محتوایی و پذیرش نظارت. اما پشت این سادگی، شمشیری تیز پنهان است؛ زیرا عدم ثبت، می‌تواند به معنای «لابی پنهان» یا حتی «جاسوسی سیاسی» باشد.
قانون FARA یک قانون ضد جاسوسی نیست؛ ابزار تنظیم‌گری قدرت نرم است تا آمریکا میدان نفوذ را شفاف، قابل رصد و تحت کنترل نگاه دارد.
پرونده‌های مشهور FARA کم نیستند.
▪️پل منافورت، رئیس کمپین انتخاباتی دونالد ترامپ، به‌دلیل لابی پنهان برای دولت اوکراین به زندان محکوم شد.
▪️مایکل فلین، مشاور امنیت ملی سابق، در پرونده‌ای مشابه به‌دلیل لابی برای ترکیه تحت تعقیب قرار گرفت.
▪️شبکه رسانه‌ای RT وابسته به روسیه نیز وادار شد خود را رسماً «عامل خارجی» معرفی کند.
نتیجه روشن است:
در آمریکا لابی‌گری زمانی به ابزار نفوذ تبدیل می‌شود که با پنهان‌کاری همراه باشد و در این صورت نفوذ محسوب می‌شود.
در واقع، قانون می‌خواهد بداند چه کسی برای چه دولتی حرف می‌زند و چه مقدار پول می‌گیرد.
📑 @Feraghnews
آیا می‌دانستید آمریکا یک قانون رسمیِ ضدنفوذ دارد؟
مطابق این قانون، لابی‌گری برای دولت خارجی اگر پنهان باشد، نفوذ محسوب می‌شود.
اینجاست که قانون Foreign Agents Registration Act (FARA) وارد می‌شود؛ قانونی که در سال ۱۹۳۸ برای مقابله با تبلیغات نازی‌ها تصویب شد، اما پس از انتخابات ۲۰۱۶ دوباره جان گرفت، زیرا آمریکا فهمید نبرد امروز با توپ و تانک نیست؛ با روایت، پول و رسانه است.
هدف FARA دفاع از شفافیت سیاسی است. آمریکا می‌خواهد مطمئن شود هیچ دولتی از پشت پرده بر افکار عمومی و تصمیم‌گیرانش اثر نمی‌گذارد. این قانون وزارت دادگستری را موظف کرده تا هر فرد یا نهادی که برای یک دولت خارجی فعالیت سیاسی، رسانه‌ای، فکری یا لابی‌گری انجام می‌دهد، ثبت رسمی کند.
سازوکارش ساده به نظر می‌رسد: ثبت‌نام، ارائه گزارش مالی و محتوایی و پذیرش نظارت. اما پشت این سادگی، شمشیری تیز پنهان است؛ زیرا عدم ثبت، می‌تواند به معنای «لابی پنهان» یا حتی «جاسوسی سیاسی» باشد.
قانون FARA یک قانون ضد جاسوسی نیست؛ ابزار تنظیم‌گری قدرت نرم است تا آمریکا میدان نفوذ را شفاف، قابل رصد و تحت کنترل نگاه دارد.
پرونده‌های مشهور FARA کم نیستند.
▪️پل منافورت، رئیس کمپین انتخاباتی دونالد ترامپ، به‌دلیل لابی پنهان برای دولت اوکراین به زندان محکوم شد.
▪️مایکل فلین، مشاور امنیت ملی سابق، در پرونده‌ای مشابه به‌دلیل لابی برای ترکیه تحت تعقیب قرار گرفت.
▪️شبکه رسانه‌ای RT وابسته به روسیه نیز وادار شد خود را رسماً «عامل خارجی» معرفی کند.
نتیجه روشن است:
در آمریکا لابی‌گری زمانی به ابزار نفوذ تبدیل می‌شود که با پنهان‌کاری همراه باشد و در این صورت نفوذ محسوب می‌شود.
در واقع، قانون می‌خواهد بداند چه کسی برای چه دولتی حرف می‌زند و چه مقدار پول می‌گیرد.
📑 @Feraghnews
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment