درباره دکتروف، جهان داستانیاش، زبان طنز و سردش، ساختار مدرن و ویژه رماننویسیاش و تواناییاش در پرداخت و ترکیب تاریخ و خیال و در هم آمیختن واقعیت مازاد یا هنر به عنوان امر واقع مستند قبلا صحبت کردهام و به زودی در جلسهای حرف خواهیم زد. '#کتاب_دنیل' #دکتروف اما، با عنوان شروع محبوبیت و معروفیت نویسندهاش، ویژگیهای خاص خود را دارد. زبانش به آن شکوه و سردی و طنز #رگتایم به بعدش نیست اتفاقا تلخ و پیچیده است. بسیار تحت تاثیر فاکنر است و اگر نادانسته آن را بخوانی یکی یا ادامه کار فاکنر میبینی( شکلی که دکتروف در آثار بعدیش دست از آن برداشت ) اما فرم کلی و ویژگی اکثر کارهای دکتروف در این کار دیده میشود: فرم در هم تنیده و بیان تاریخ و امر اجتماعی در لابهلای کار هنری ( از مشخصههای اصلی رمان و رماننویسی است که متاسفانه در این مرز و بوم کسی سراغش نمیرود و هنوز درگیر مسائل سیاسی روز یا قصههای خالهگوزک و عشقهای جانسوزند) ' کتاب دنیل' درباره تاریخ چپ در آمریکاست. با پرداخت ماجرای زندگی زن و شوهر کمونیست و یهودی که به جرم جاسوسی برای شوروی( داستان در دهه ۵۰ شکل گرفته و دکتروف دهه ۷۰ نوشته) دستگیر و با صندلی الکتریکی اعدام شدند. دنیل پسر ده سالهشان تمام رنج و پرداخت و روایت را بر عهده دارد. دفن پدر و مادر، روانپریشی تا مرگِ خواهر کوچکش سوزان و میراث فکری که از خانوادهء چپ و یهودی خود دارد( پیوندِ تاریخی بین چپ و یهودیت بوده و هست) داستانِ دربهدری و فقر و رنج، بحث و جدل درباره عدالت، دموکراسی و آمریکایی بودن و نبودن، آزادی و آرمانهای چپ که زیر چکمه دروغ و تهمت و پول له میشود. ماجرای تهمت جاسوسی به مخالفین به خصوص چپها قصه آشنایی است( برای ما که بسیار آشناست!) همراهی دکتروف با گرایش چپ و نقد محکم او از آمریکای سرمایهداری و به ظاهر آزاد، طوری ترسیم شده که میتوان گفت تنها جایی که میتوان آمریکا و آمریکاییها را شناخت از دل رمانهای اوست. ده سال بعد همکاری دکتروف با سیدنی لومت فیلم خوبی از این رمان به تصویر کشیده شد. لومت در پایان فیلم،تصویری از جمعیت انبوه از نسلی دیگر از چپ و مخالفین در آمریکا را نشان میدهد با این عنوان که با مرگ و خفقان آنها پایان نیافتند و نخواهند یافت. دکتروف و بعد لومت تاریخ چپ قدیم و جدید را در دل تاریخ امریکا نمایش داده و آن را در نقد و ستایش نشستند....و ما صبح و شب در حال لعن و نفرین چپ و کمونیست قدیم و جدیدیم بی آنکه صفحهای از تاریخ یا چپ و راست خود بدانیم. پ.ن ترجمه این کتاب به فارسی قابل انتشار نبوده به خصوص اینکه پر از صحنههای خشن جنسی و الفاظ حقیقی و فحش....است. قابل توجه کسانی که فکر میکنند ادبیات باید پاکیزه باشد: در بسیاری از رمانهای ترجمه شده به فارسی این بخشها حذف شده وگرنه رمان پاکیزه نداریم #مهدی_فاتحی